Week 16 (28/10-3/11)

Hier begint ze dan, de allerlaatste week...

Maandag

Op onze laatste maandag werden we met nog meer knuffels verwelkomd natuurlijk!

- ontbijt

Toen we daarmee bezig waren, kwam Mark binnen samen met 4 andere studenten. Zij waren ook van België, studeren orthopedagogie, zitten op verschillende projecten en zitten nu in de helft van hun stage. 

- opwarming

Zameka vertelde me dat mijn muts (dat zij aan het maken is) bijna af is! 😀

- educare

Ondertussen gingen Hanne en ik al voor een stuk aan de speeltuin werken.

- puzzelen

- snacktime

- kleuren

- middagdutje 

We zaten samen met de andere studenten en babbelden een beetje, toen Nondo mij ineens riep en zei dat ze met mij wou praten. Ik dacht dat ik iets mispeuterd had 😋 want Mark had ook al gevraagd of ik 5 minuten had voor hem. Dus toen ik klaar was met eten, ging ik naar haar en gingen we in de bureau zitten. Voor even dacht ik oh-ow... Maar ze begon met te zeggen dat ze in mij een leerkracht zag, ze gaf me verschillende complimenten over mijn geduld en over hoe mijn zelfvertrouwen gegroeid was, hoe goed ik mijn tutoring deed en over wat ze allemaal geleerd had van mij: zo lief! ❤

Daarna gingen Hanne, Tobela en ik nog verder werken aan de speeltuin: bijna klaar! Alleen nog de schommels.

- program step's club: dit was de laatste keer voor dit jaar want in november zijn het allemaal feestjes: kerst, afstuderen,... We namen ook een foto met deze groep want het was de laatste keer dat we ze zagen.

Na stage keken we serie, belden we allemaal familie en rond 19u vertrokken we naar Spur om te gaan eten samen met Connie (voor haar en Gordons verjaardag (maar Gordon was nog ziek) en Jill, het werd dus een girlsnight en dat was heel gezellig! We namen ook afscheid van Jill maar ik vond dit heel raar, want het lijkt alsof ik ze gewoon volgende week maandag opnieuw zie.

Dinsdag

- ontbijt 

- opwarming

- educare

Ondertussen gingen wij nog de laatste stukjes afwerken bij de speeltuin, af!!!

- snacktime

- kleuren

- middagdutje

Na de middag had ik tutoring, dit was weer superleuk maar ook dubbel! Ze zeiden dat ze mij gingen missen en dat ik hen goed had geholpen.

's Avonds aten we voor de laatste keer de lekkere ovenschotel van Connie, daarna gingen we met de grote groep (alle andere studenten) nog iets drinken voor de laatste keer in Barney's, daar was ook karaoke waar een aantal aan hebben deelgenomen 🤪

Woensdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

- kleuren

- middagdutje

Tijdens de middag kwam Zameka bij me zitten, ik moest haar helpen met de reports van haar vorige programs. Daarna vertelde ze me ook iets in vertrouwen, wat ik echt wel 'wauw' vond dat ze dat tegen mij zei, raakte mij echt wel en ik vond het eigenlijk wel fijn.

In de namiddag was het huistaakbegeleiding en had ik mijn kids van tutoring. Hiervan kreeg ik weer lieve briefjes, dat gaat pijn doen wanneer ik afscheid moet nemen voor altijd...

Donderdag

Zeger, een vriend van Hanne waarmee ze na de stage nog gaat reizen, kwam mee naar het centrum. Voor iedereen dus heel interessant want 'de grens tussen gewone vrienden en meer is maar dun...'😋

- ontbijt

- opwarming

- educare

Daarna maakten we de kinderen klaar om hun handjes te verven en op onze t-shirt te laten drukken, zo hebben wij onze eigen herinnering aan het centrum. Aan de achterkant ervan lieten we alle vrijwilligers hun hand erop zetten.

Voor de snacktime hadden wij gezorgd, een chocoladecake en ook voor elk kind een glaasje frisdrank: dit krijgen ze nooit.

Toen was het opeens al middag en tijd voor het middagdutje van de kleuters. Wij aten rustig en erna had ik nog gesprek met Mark. Dit was heel fijn, hij zei me dat lesgeven gewoon in me zat, dat 1 op 1 echt mijn sterkte is en dat daarom ook veel mensen naar mij komen om iets te vertellen. Van de vrijwilligers kreeg ik blijkbaar als sterkte 'zelfzeker', wat ik echt niet geloofde maar toch was het zo, de laatste weken ben ik echt enorm gegroeid.

Daarna was het mijn laatste tutoring, ik had ballonnen meegenomen en vlagjes. Dit vonden ze superfijn en ik had ook een zakje chips voor elk kind. Maar toen moesten we afscheid nemen, en dat dringt nog steeds niet goed tot me door dat ik ze nooit meer zal zien.

We namen ook al afscheid van 3 vrijwilligers want deze gaan er vrijdag niet zijn. Ik werd ook geplaagd door Mahbele, hij is er zeker van dat ik zal huilen.

's Avonds aten we nog een laatste keer de lekkere spaghetti van Connie en maakten we een filmpje voor het centrum, want de pralines die we voorzien hadden (en die Zeger ging meebrengen) liggen in de valies van Zeger, die (wonder!) niet is aangekomen...

Vrijdag

Naar deze dag keek ik absoluut NIET uit! We kwamen aan en iedereen begon ons natuurlijk direct te knuffelen, ik had het nog niet echt door dat het de laatste keer was.

- ontbijt

- film

Tijdens de film maakten Zameka en Seki mijn muts af! ❤ Zal ik blijkbaar goed kunnen gebruiken in België...

Daarna gingen we met de kindjes spelen op de speeltuin, superleuk dat wij nog bij de eerste keer konden zijn! Die gezichtjes waren geweldig!!!

Van Nondo kregen we een lekkernij waarvan zij een geweldig recept heeft.

En toen was het zo ver, tijd voor het afscheid... 

Thuis bleef ik nog even uitstellen om in te pakken, dus belde ik een paar mensen. Wanneer Kirsten thuiskwam, begon ik wel en het was leuk om samen te doen. Daarna aten we nog samen pizza. Ik zal het hier zo missen.

Zaterdag

Afscheid nemen van Kirsten want zij had een training dus we gingen haar niet meer zien voordat we vertrokken. Ik ging nog even terug in bed liggen en ging daarna eten en douchen.

Om 11u was het rugbymatch

 

Week 15 weekend

Zaterdag

Normaal gezien ging ik samen met Elien brunchen en erna nog iets doen samen maar zij stuurde me 's nachts dat ze had moeten overgeven en zich dus echt niet goed voelde. Natuurlijk wilde ik dan liever dat ze nog wat kon rusten en bleef ik gewoon thuis om voor school te werken.

's Avonds spraken we (Céline, Inge, Saar en Cato) af om bij Elien thuis sushi te gaan eten zodat we toch nog wat konden babbelen en samen zijn, dit was heel gezellig.

Zondag

In de voormiddag gingen we (Hanne en ik) naar builders expres om nog touw en schroeven te kopen voor de speeltuin, erna vertrokken we naar...

Addo elephant voor de vierde en laatste keer... Maar het blijft super!!!

's Avonds aten we samen met Kirsten croque monsieurs thuis.

Week 15 (21/10-27/10)

Maandag

Hanne ging na een week thuis opnieuw mee naar stage, iedereen was dus echt superblij en we werden weer goed ontvangen. Toch was het anders, ze gaven ons allemaal veel meer knuffels, iedereen is aan het denken aan ons vertrek...

- ontbijt

- opwarming

Terwijl dit bezig was vroeg Seki me om prenten mee in te kleuren, die ze had gemaakt voor de poster voor het thema van de week: 'beautiful country'. Maar dan riep ook Zameka mij om liedjes op te zetten, ik had dus heel druk en dat was fijn maar vond het langs de andere kant ook raar dat ze dit niet aan Hanne vroegen.

- educare

- snacktime

- kleuren

- middagdutje

Tijdens de middag werd er kerstversiering opgehangen, midden oktober... 🤔 Hanne en ik konden het beiden niet geloven maar ja toch was het zo!

Na de middag was het program van Noma maar hierbij kunnen we niet helpen dus gingen we nog een paar dingen doen aan de speeltuin.

Na stage gingen Kirsten en ik naar de winkel, we aten en daarna kwam Jill. Het was enkel met Kirsten en mij want Hanne moest opnieuw naar de dokter aangezien ze nog steeds pijn had.

Dinsdag

De dokter had Hanne gezegd om zoveel mogelijk te rusten (ook zeker omdat ze na de stage nog gaat reizen), aangezien er op dinsdag niks speciaals is in het centrum, bleef ze thuis. En zo ging ik dus opnieuw alleen naar stage.

- ontbijt - opwarming

- educare

Ik bereidde ondertussen mijn tutoring voor.

- snacktime

Hanne en ik doen de crafts niet meer maar Mark (mentor) wil dit wel behouden in het centrum, daarom moeten de vrijwilligers dit nu overnemen. De craft was de zuid-afrikaanse vlag kleuren (= hetzelfde als wat ze maandag deden...) en ze daarna op rietjes plakken zodat elk kind zijn eigen vlagje had.

- middagdutje

Tijdens de middag werkte ik aan mijn eindevaluatie.

Toen de kinderen van het program er waren, ging ik al wat buiten bij hen staan, één van hen wist dat ik volgende week vrijdag vertrek naar huis en vroeg me te blijven. Ik vertelde hem dat dat moeilijk was want dat ik mijn vliegtuigticket al had enzovoort. Hij vroeg of ik terug kwam en ik zei hem dat ik wel hoopte dit ooit kunnen doen maar niet wist of dit mogelijk zou zijn + hij zou dan al opgegroeid zijn, toen zei hij dat hij ging wachten op mij in het centrum. Het wordt zo moeilijk om deze kinderen 'achter te laten' en waarschijnlijk nooit meer te zien...

Daarna was het tijd voor mijn tutoring: alle zes waren ze er!! En ze deden echt hun best, ik was zo blij en trots. Zelfs A. vroeg uit zichzelf of ze meer oefeningen mocht maken. ❤

Na stage legde ik me even op bed want blijkbaar moet ik hier toch nog 1x ziek zijn, gewoon een zware verkoudheid, niks ergs dus maar wel vervelend, ik heb ook Gordon en Kirsten ziek gemaakt..

Woensdag

Ik ging opnieuw zonder Hanne mee met Gordon, we hadden voor de speeltuin nog schroeven en touw nodig en dus gingen we eerst naar de winkel voordat Gordon me naar stage bracht. Zo konden we er de dag zelf nog mee aan de slag.

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

- kleuren

- middagdutje

Tijdens de middag besprak ik samen met Mark mijn eindevaluatie.

Daarna ging ik bij de kinderen zitten die er al waren voor tutoring, ze vlechtten mijn haar weer en ik had leuke gesprekjes met hen.

Toen was het tijd voor tutoring en ik zat bij twee kinderen, even later kwam 'mijn' groepje dat ik doe op dinsdag en donderdag aan en ze kwamen allemaal op mijn tafel af gestormd. Dit was langs een kant wel echt een fijn gevoel maar ze maakte ook veel lawaai en ik was al andere kinderen aan het helpen.

Hanne kwam me mee ophalen van stage en we gingen naar de winkel om nog andere schroeven te halen die ze in de winkel van 's ochtends niet hadden, ook gingen we langs de apotheek want iedereen in huis heeft wel iets...

Donderdag

Voor Kirsten was het project day en ze gingen ook langs Ubomi komen, dus heel de ochtend was een beetje wachten op hen.

- ontbijt

- kerstliedjes

Toen waren de andere studenten er en hebben we een stukje opwarming samen met hen gedaan, maar het was een groep van ongeveer 10 studenten die ineens binnenkwamen, zonder uitleg dat aan de kinderen gegeven werd. Voor sommigen was dit dus echt te veel en er begonnen er een aantal te wenen, anderen kwamen heel dichtbij mij staan en dan waren er nog anderen die er dan wel gebruik van maakten om geknuffeld te worden en aandacht te krijgen van al die studenten!

Daarna gaf Mark uitleg over wat het centrum precies doet + kregen ze ook een (korte want het centrum is niet echt groot 😋) rondleiding. En toen gingen ze verder. 

Wanneer ze weg waren, ging de dag gewoon verder met educare.

- snacktime

Even later kwamen de grannies (onverwachts) aan, wij waren al verf aan het maken voor de craft van Thandi want zij was er zeker van dat de grannies niet kwamen... We hebben de verf bewaard en geholpen met de grannies.

- middagdutje

Tijdens de middag ging ik Tobela helpen met de banden op de speeltuin die we nog aan het vervangen zijn.

Daarna bereidde ik mijn tutoring voor en was het alweer half 3. Er waren 4 van de 6 meisjes dus dat is vrij goed, ze hadden er ook echt zin in en waren heel gemotiveerd. Maar mijn hart brak wanneer ze vroegen wie hen nu ging helpen als ik weg ben... 💔 

Na stage legde ik me even neer en gingen we eten, toen vertelde Connie dat er een food market was en wij (Titi, Kirsten, Hanne en ik) hadden vorige week afgesproken om te gaan maar waren dat eigenlijk vergeten. Dus we stuurden Titi vlug en toen gingen we nog, het was echt gezellig! En ze trakteerden mij op een wijntje omdat ik 2 jaar samen was met Dieter.

Vrijdag

De laatste 'normale' vrijdag...

- ontbijt

- film

- educare 

- spelen met blokken

Ondertussen gingen wij nog wat dingen in orde brengen aan de speeltuin.

- middagdutje

Daarna hing Tobela verder kerstversieringen op.

om 13u kwam Gordon ons halen, we (Hanne en ik, want Kirsten vertrok op elundini weekend) aten overschot spaghetti en daarna deden we elk wat ons eigen ding.

Tegen 17u gingen we naar de winkel om nog wat dingen te halen voor Connie haar verjaardag (zaterdag) en ook om onze afscheidscadeautjes in te steken.

Wanneer we thuiskwamen, gingen we eten en daarna was het nog een rustig avondje.

Week 14 weekend

Zaterdag

Shoppen in Baywest (shopping centrum) samen met Kirsten, Elien, Céline, Saar en Hanne. Superleuk maar ook supervermoeiend!

Zondag

Auto's gehuurd en samen met Céline, Elien, Kirsten, Saar, Iris, Aster en Kimberly naar Kragga Kamma. Dit is een park met dieren, waaronder giraffen!!!

Daarna gaan eten bij Barneys en een rustige zondagavond. 

Week 14 (14/10-20/10)

Maandag

Hanne bleef nog thuis want had nog steeds pijn aan haar ribben, Gordon maakte daarom ook een afspraak bij de dokter. Dus ik ging alleen naar stage en dat was wel leuk, dat is eens iets anders!

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

Mark was er en ik wou even met hem praten, in het weekend had ik een goed gesprek met Hanne en ik zag het eigenlijk niet meer zitten om de crafts voor educare te doen want ik kreeg er alleen maar stress van en wil me focussen op de tutoring. Mark begreep het en vond het ook oké. Maar voor de volgende dag wou hij wel nog iets en ik wou nog graag iets maken voor de mensen die geld stortten voor de speeltuin dus dat ging het worden. 

- kleuren

- middagdutje

Tijdens de middag bereidde ik de 'craft' van dinsdag en mijn tutoring voor. Ook Zameka kwam langs en we maakten samen het program van peace club.

Gordon kwam me halen en samen pikten we Kirsten op, Hanne was naar de dokter gegaan en heeft een ontsteking aan haar ribben. Dus ook dinsdag moet ze thuisblijven.

Jill kwam en iedereen kon even alles kwijt. Ik belde daarna ook met iedereen. En at toen nog de pudding die ik vergeten was, terwijl Connie die speciaal had gemaakt!

Dinsdag

Hanne was nog thuis dus ik vertrok opnieuw alleen naar stage!

- ontbijt

- opwarming

- educare

Ik maakte ondertussen alles klaar voor de craft.

- snacktime

Daarna maakten we de 'craft': iets voor de mensen die geld stortten voor de speeltuin, natuurlijk kan ik dit nog niet verklappen!

- middagdutje

Na het dutje stonk het in de educare kamer, iemand had een ongelukje gehad. Om te vinden wie, moesten alle kinderen op een rij gaan staan waarna er één voor één in de broek werd gekeken. Wanneer ze vonden wie het was, brachten ze dit kind naar huis. Zo, zonder hem even op te frissen, zonder dat hij gegeten had, moest hij naar huis. Ik vroeg waarom en het antwoord dat ik kreeg was 'we kunnen hem hier zo niet houden', hier stelde ik me vragen bij, want in de kamer ernaast liggen 3 rekken vol met geschonken kleren, daar moet toch iets tussen liggen?

Daarna begon ik aan mijn tutoring, er waren vier van de zes meisjes dus ik vond dat best goed! Na een tijdje kwam Zameka ineens binnen, ze stond er alleen voor bij het program maar begreep dat ik bezig was dus haar niet kon helpen en daarom moest Tobela haar helpen, maar hij wou niet. Uiteindelijk moest hij wel. Ik moest ook eerst alles nog klaarzetten voor hen, daarbij vraag ik me soms af hoe ze het dan doen wanneer er geen studenten zijn.

Tijdens de tutoring lukte het ook echt goed met de oefeningen, ik zat samen met A. en het ging een heel stuk beter! Ze probeerde in het Engels tegen me te praten, ook al waren het soms losse woorden en ook het tellen in het Engels lukt goed. Alleen de tekens + en - zijn moeilijk, dus ik probeerde haar wat trucjes aan te leren zodat ze er toch iets aan heeft gehad na mijn vier weken tutoring.

Ik kreeg ook briefjes van de meisjes met daarop dat ze me dankbaar zijn dat ik hen help met wiskunde en met de vraag of ik nog meer wil helpen. ❤

Gordon kwam me oppikken en ik keek samen met Kirsten serie, belde mijn oma, we aten en hadden opnieuw een rustige avond.

Woensdag

Kirsten moest om 8u op haar stage zijn om te ontbijten, hierdoor was ik ook wat vroeger klaar en vertrok ik vroeger naar Ubomi samen met Gordon. We hadden daardoor wel wat file.. Maar dat was niet zo erg want we hadden een leuk praatje.

Ik kwam dus wat vroeger als normaal aan waardoor de kinderen nog niet aan het ontbijten waren en ik kon zien wat ze ervoor deden. Ze stonden allemaal in de educare room, stilletjes, om daarna naar het toilet te gaan.

- ontbijt

- opwarming

- educare

Tijdens educare viel de elektriciteit uit, daardoor ging het kleuren buiten door, wat echt wel leuk was!

Ik ging de bedjes maken in het donker en erna namen we afscheid van de studenten van de Nelson Mandela University die er sinds februari waren. Er waren weer mooie woorden en erna was er ook eten gemaakt voor ons, kip met een krokant korstje en spinazie: heel lekker!

Samen met Tobela maakte ik de tafels klaar voor de huistaakbegeleiding, en bereidde ik nog wat oefeningen voor voor mijn tutoring van de volgende dag. Daarna ging ik wat buiten staan samen met de jongens van grade 2/3, ik maakte wat foto's van hen en ze werden dolblij daarvan!

Tijdens de huistaakbegeleiding had ik één van de meisjes die in mijn groepje zit. Ik hielp haar met wiskunde en leerde haar wat trucjes.

Gordon kwam me oppikken en het groepje jongens stond me op te wachten om mij een knuffel te geven, heel erg lief! 

Na stage gingen Kirsten en ik zwemmen, aten we pizza en hadden we een rustige avond, met 2u zonder elektriciteit maar dat was niet erg want we kregen zaklampen van Connie.

Donderdag

- ontbijt

- opwarming: Tosama was er niet, dus we deden het zonder laptop.

- educare

- snacktime

De grannies kwamen niet, dus maakten we puzzels en daarna maakten we vormen uit playdough.

Toen viel de elektriciteit opnieuw uit, maar voor de kleuters was dit niet erg want het was tijd voor het middagdutje en dit kon zo dus in het donker.

Mabhele moest langer werken dus kon program backpackers niet doen, waardoor Tobela dit moest overnemen. Ik kon niet helpen want ik had tutoring en Hanne ook niet want die was nog thuis. Maar hij deed dit echt goed.

Tijdens backpackers had ik dus tutoring, wat niet zo vlot ging deze keer, 1 meisje had geen zin en viel de rest ook wat lastig, waardoor iedereen constant aan het praten en lachen was. Maar uiteindelijk heb ik hen toch aan hun oefeningen gekregen en kwamen ze achteraf sorry zeggen dat ze lawaai maakten en hun best niet hadden gedaan. Ze zeiden allemaal tot volgende keer en dat maakte mijn dag natuurlijk ineens terug beter!

Gordon kwam me oppikken en we hadden een rustige avond, we bereidden ons voor op de elektriciteit die misschien opnieuw ging uitvallen.

Vrijdag

Zoals altijd ging ik rustig iedereen dag zeggen wanneer ik aankwam, toen ik buiten kwam bij Tobela, waren ze kerstversieringen aan het klaarmaken, midden oktober... 🤪 Voor hen is het hier vanaf november kerst!

- ontbijt

- film

- spelen met de blokken

- snacktime

Ondertussen viel de elektriciteit weer eens uit!

Ik kreeg een mooi compliment van Zameka, ze zei dat ik het gemaakt had, dat ik mijn angst om voor een groep te spreken overwonnen had en dat ik nu mijn eigen groepje heb, dit helemaal zelf doe en niet om hulp vraag ook al is het soms moeilijk om te communiceren. Ze vond het geweldig hoe ik het toch probeerde doen in het Engels en hen hielp, dit deed me zoveel deugd! 

- middagdutje

Gordon kwam me oppikken om 13u, ik had geen eten meegenomen zodat ik thuis samen met Hanne kon eten. Zij wou graag eens buiten na een week binnenzitten dus gingen wij in greenacres (shopping centrum heel dichtbij ons huis) iets eten. We liepen ook wat rond, deden kaartjes op de post en Hanne kocht een nieuw kleedje.

Toen ik thuiskwam, legde ik me even op mijn bed want ik voelde dat er opnieuw een verkoudheid aankwam... 

Daarna maakten Kirsten en ik ons klaar om naar een flower power feestje te gaan voor Zanethemba (ook een stageplek, waar Catherine, de dochter van Gordon & Connie, de manager van is), een aantal andere studenten waren er ook en er was buffet. Het werd een fijne avond.

Week 13 weekend

Zaterdag

We sliepen uit en bakten spek met eieren, het was een zonnige dag en dus wilden we wat rond wandelen, maar eerst gingen we naar de winkel om inkopen te doen voor onze braai van 's avonds.

Daarna gingen we wandelen, we hebben niet veel gezien maar wel veel schrammen ondertussen. De braai was zalig: muziekje, wijntje, groentjes snijden en het was echt een supergezellige avond! We speelden nog wat gezelschapsspelletjes en gingen slapen.

Zondag

We sliepen wat minder lang, maar we deden wel op ons gemakje. We wisten niet goed wat we nog wilden doen dus Titi zocht iets op: een view point, maar uiteindelijk was dit een B&B en hebben we enkel een dode geit gezien 🤭 Onderweg aten we de couscous die Titi zo goed kan maken en onze broodjes.

We gingen naar de winkel voor onze lunch voor de week, gingen de spullen thuis afzetten, en reden even langs Titi's huis om ook spullen te droppen. Daar was al de rest, maar persoonlijk ben ik blij dat ik bij Connie & Gordon zit en niet in zo'n drukte... Daarna gingen we eten bij Salt en gingen we op tijd naar huis om allemaal nog even wat tijd voor onszelf te hebben voordat de stageweek terug begon.

Week 13 (7/10-13/10)

Maandag

We kwamen aan in het centrum en werden weer goed verwelkomd zoals altijd! 

- ontbijt

Ik ging mee helpen in de keuken om de soep te maken, wortels snijden maar bij de laatste wortel sneed ik natuurlijk in mijn vinger... Dus moest ik zoals ze bij de kindjes doen, naar mama Christien en zij hield ervan om me te verzorgen.

- opwarming

- educare

- puzzels

- snacktime

De vrijwilligers hadden een korte meeting met Mark waardoor wij op de kinderen moesten letten voor een halfuur. Wat...was...dat...? Ze weten zo goed dat wij hen niet op de handjes zullen slaan en ze maken daar dan ook gebruik van. Alles wat we zeggen is grappig, als we boos zijn, is dat grappig, als we hen stevig bij de arm vastnemen, is dat grappig,... Een kind brachten we naar de vrijwilligers omdat ze echt niet luisterde, ze zeiden 'luister en wees braaf of ik sla je' en opeens was ze enorm braaf. En wanneer een van de vrijwilligers binnen wandelde, waren plots alle kinderen engeltjes.

- kleuren

Tijdens de middag hadden we een kleine meeting met Mark, want we hebben nog steeds een heel deel van het geld voor de speeltuin over. We wilden horen wat hij er graag mee wilde doen en we gaan waarschijnlijk een stukje investeren in een projector en in matten voor de 'nieuwe' (deze is opnieuw geschilderd en er komen nieuwe meubels in) bib. Daarnaast staat Ubomi erg achter met de rekening van de elektriciteit, dus ook daarbij zouden wij kunnen helpen.

Ik besprak ook met Mark hoe ik de tutoring best ging aanpakken morgen. We besloten samen dat ik een soort test zou maken om te beginnen en diezelfde test op het einde nog eens afneem om dan de verbetering te zien. Ook zal ik elke week een test doen maar de twee tussen het begin en het einde zijn dan gewoon om verder te oefenen.

Na stage gingen we naar de winkel want Gordon is 8/10 jarig (65 jaar 😉) en dus kochten we een prinsessenkaartje, pooh vlaggetjes en kaarsjes. Ook blazen we ballonnen op.

Jill kwam om 6u en erna deed iedereen zijn eigen ding, ik maakte mijn test en schreef mijn blog want anders denken mensen dat er iets mis is 🤨😋

Dinsdag

We kwamen aan en er stond al heel wat volk buiten te wachten, 8/10: de meeting van Nondo met (liefst) alle ouders van de kinderen van educare. Ze waren er niet allemaal maar ik was best verbaasd van hoeveel ouders er waren.

Nadat de kleuters klaar waren met hun ontbijt, zetten we de stoelen klaar voor de ouders. Daarna ging ik kijken bij educare, ze waren de kleuters aan het meten, wegen,... En dit blijft nog steeds hard: kousen met gaten in, slippers die kapot zijn, vuile onderhemdjes,...

Daarna was het tijd voor de craft van Noor: slakjes maken, dit ging best wel goed.

Tijdens de middag konden we verven: het nieuwe hout en ook karton want dit hebben we donderdag nodig voor educare. We hebben dit wit geverfd en daar kunnen we de kleuters dan hun handjes op laten zetten.

En toen was het opeens al tijd voor mijn tutoring. 6 meisjes, ik begon met de test af te nemen die ik had gemaakt om te zien hoe ver ze staan. Bij 2 van hen ging dit heel goed, bij 2 goed, bij 1 gingen sommige dingen en bij het laatste meisje ging het best moeilijk. Ze begon ook te huilen, het engels is voor haar ook moeilijk dus: engels + wiskunde dat moeilijk gaat en ze vertelde dat haar mama en zus haar dom hadden genoemd. Ook had ze bang van mij, omdat het allemaal nieuw is enzovoort. Je zou voor minder beginnen huilen. Ik vond het echt heel erg en heb haar proberen aanmoedigen door te zeggen dat ze helemaal niet dom is, dat ze heel veel kan en dat ik haar graag wil helpen met wiskunde en dat we dat samen gaan doen, dat ze geen bang hoeft te hebben want dat ik niet boos ben op haar. Een ander meisje vertaalde dit ook naar Xhosa zodat ik zeker wist dat ze het begreep. Dit hielp wel wat, daarna gaf ik haar een dikke knuffel en ze bleef nog even huilen op mijn schouder. Ik probeerde haar gerust te stellen, op het einde van de test had ik ook nog wat vraagjes gesteld zoals 'how are you feeling?' en 'is there something you want to talk about?' Daar had zij dan (met de hulp van het andere meisje) geschreven: 'yes, I want to thank you for helping me.' Dit maakt gewoon je dag, ik vond de tutoring sowieso al fijn maar nu wil ik hen in de laatste 3 weken nog zoveel mogelijk proberen helpen. ❤

Toen we thuiskwamen, was Connie druk bezig met het avondeten voor Gordons verjaardag, de kinderen en kleinkinderen kwamen ook. Dus wij vonden het niet zo'n goed plan om te gaan zwemmen, maar we zijn dan wel in het zwembad thuis gesprongen: ijskoud maar wel tof! Daarna gingen we elk douchen en aten we samen met de familie. We hadden ook kaarsjes gekocht voor op de cake!

Daarna zochten Kirsten en ik nog wat op voor het weekend.

's Avonds zag Hanne een kakkerlak in haar kamer dus zijn wij ernaar op zoek gegaan om te vangen, Kirsten zag hem ook en wilde hem vangen maar hij kroop weg. Daarna was hij spoorloos, we hebben heel de kamer overhoop gehaald maar nergens te vinden... Dus Gordon sprayde wat en we zullen zien.

Woensdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- kleuren

- middagdutje

Tijdens de middag werkten we nog aan de speeltuin, deze is bijna af! We deden dit samen met Tobela, die bijna aan het 'bevriezen' was van de kou, wij vonden het gewoon frisjes 😋.

Daarna ging ik helpen bij de tutoring, eerst bij een jongen, iets later kwamen de meisjes die ik help op dinsdag en donderdag binnen en ging ik hen helpen. Tosama nam 3 van hen bij haar en ik 2, het was wel moeilijk want bij mij zat ook het ene meisje dat moeite heeft met Engels. Dus het andere meisje vertaalde, gelukkig kreeg ook zij haar huiswerk af. Wat me opviel was, dat het meisje ook b en d omdraait als ze moet lezen, ook het lezen zelf gaat traag en ik moet het eerst voorzeggen voordat ze het zelf durft of kan? lezen. Maar daardoor wil ik haar echt meer en meer helpen.

Ik hielp met opruimen en toen was Gordon er al, de 4 meisjes van 'mijn' tutoring op dinsdag en donderdag bleven hangen in het centurm en waren aan het wachten op mij ❤ maar Mabhele zei dat ze naar buiten moesten gaan zoals iedereen. Toen ik naar de auto ging, kwamen ze opeens van achter een hoek 'surprise!!!' en kwamen ze allemaal knuffelen, hier doe ik het voor ❤

's Avonds boekte ik samen met Kirsten de auto voor ons weekend en kreeg ik het echt moeilijk, het 'ik wil naar huis' gevoel is nog niet helemaal weg. Ik ben hier heel graag en ik zie alle kinderen doodgraag maar het begint nu echt wel een beetje genoeg te worden. Als thuis hier zou zijn, zou het perfect zijn.

Donderdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- puzzelen

Daarna deden we de craft, we maakten verf want de vrijwilligers van educare wilden een groot stuk karton met daarop alle handjes van de kinderen in kleur.

- middagdutje

Tijdens de middag praatte ik met Mark over het ene meisje van mijn tutoring, ik merkte dat ze misschien dyslexie had: ze wisselde tijdens de huistaakbegeleiding telkens de 'p' en de 'b'. Dit bracht ik aan en hij vond het goed dat ik het gezien had, ook bij Alma (de vrouw van Mark) bracht ik het aan, met haar heb ik echt een heel gesprek gehad: superfijn! Van haar kreeg ik ook het compliment 'don't you want to teach? Teaching is your field!' 

Daarna was het opnieuw tijd voor mijn tutoring, er waren 5 van de 6 meisjes, A. (het meisje dat het echt moeilijk heeft) was er niet. Voor de rest lukte het wel, 1 meisje heeft veel nabijheid nodig dus zij was als laatste klaar, wanneer de rest al weg was. Maar toen lukte het wel beter, ik kon me echt focussen op haar. De andere meisjes bleven eerst nog wat hangen en schreven me briefjes 'who are your friends?' en 'can we be your friends?' Volgende week gingen ze mij iets geven, ben benieuwd! Ze geven me ook elk telkens een knuffel wanneer ze weggaan.

Het was ook het afscheid van Noor (zij vertrok de volgende dag naar huis), weer hele mooie woorden en iedereen heeft prachtig gezongen.

Na stage gingen wij zwemmen en aten wij chinees (ja dat bestaat hier ook!😋).

Voor de rest van de avond zat ik rustig op mijn kamer.

Vrijdag

Hanne voelde haar niet goed dus zij ging niet mee naar stage, en ik was dus helemaal alleen want ook Noor was er (natuurlijk) niet.

- ontbijt

- opwarming

- educare: de laatste dagen ging dit binnen door omdat er veel overvallen gebeurd waren in de straten en ze willen geen risico's nemen en daardoor geven ze educare nu binnen, wat ik wel goed vind.

- film

- snacktime

- middagdutje

Veel kon ik niet doen dus ik maakte mijn taken voor school af en om 13u kwam Gordon me oppikken, samen met Hanne zodat wij de auto al konden gaan halen voor het weekend.

We gingen ook naar de winkel en daarna ging ik Kirsten ophalen op stage zodat Hanne ondertussen haar tas kon maken. We laadden alles in, zeiden dag tegen Connie en Gordon en haalden Titi (student gezinswetenschappen) op. Toen vertrokken we naar Amatole, met mij aan het stuur. 🤭

Na nog niet zo lang rijden, zag Kirsten al iets vreselijks, we reden onder de brug van Kwazakhele en ze zag een man liggen in een plas vol bloed rond zijn hoofd. Ofwel gesprongen ofwel geduwd, misschien zat, onder drugs, nuchter,... Dit was weer even back to reality.

De rest van de rit ging goed, we stopten onderweg bij Nando's om iets te eten (mega pikant! 😮) en na een beetje zoeken en een hele hobbelige weg (eigenlijk alleen bereikbaar met een 4x4: oeps! 🤪), kwamen we aan bij ons 'huisje': in de natuur, zalig rustig.

Iedereen was vrij moe van de rit (3,5u) en dus gingen we al snel slapen. Kirsten en ik bovenaan bijna tegen het dak, Hanne en Titi onderaan in 'normale' bedden.

Week 12 weekend

Zaterdag

We moesten wat vroeger op want Jill kwam ons om 9u oppikken voor de township tour. We gingen ook nog even Titi en Lara uithalen en gingen dan zo naar Walmar. Bruce (iemand dat daar is opgegroeid) leidde ons rond en we gingen ook langs zijn huis. Zijn vrouw had gekookt en we mochten daar dus blijven eten, ook kregen we vele verhalen te horen van hun trouw (begin september).

Daarna zette ze ons terug thuis af en Kirsten en ik gingen wat in de zon zitten en met onze voeten in het water (dit was toch nog best koud!)

Om 14u30 vertrok Kirsten naar Uviwe want ze gingen naar toneel: Bhuti is the beast. Wij mochten ook mee, maar vertrokken wat later. Uiteindelijk was er nog maar 1 ticket en van Hanne mocht ik gaan, zij ging dan wat shoppen. Het was echt een prachtig stuk, de kinderen waren erg getalenteerd en ik heb er echt van genoten, gewoon naar toneel gaan zoals thuis.

Daarna gingen we naar Salt om iets te eten, Titi en Lara waren daar al en Hanne kwam ook naar daar. Lara kent iemand in België die van Zuid-Afrika komt en hier nog vrienden heeft. Ze sprak af met Bart en we gingen samen met hem naar open sky om te dansen: sokkie. Speciaal! En moeilijk maar wel leuk om te doen. Om 3u kwamen we thuis van een leuk feestje. Ik genoot ervan om even wat dingen te doen die ik in België ook zou doen, het was echt fijn.

Zondag

We sliepen uit en ontbeten, erna gingen Kirsten en ik nog vlug stinkend naar de winkel want die sloot om 13u. Dus we besloten om dat eerst te doen en dan pas te douchen. Toen we terugkwamen was heel de familie er en mochten we eerst nog mee eten, daarna hebben we om de beurt genoten van een douche en deed iedereen wat zijn eigen ding op de kamer.

Week 12 (30/09-6/10)

Maandag

Ik nam een douche in de boomhut en omdat het nog steeds slecht weer was, reden we meteen door naar Tsitsikamma, hier kocht ik een rugzak en erna reden we terug naar PE en haalden we nog wat extra hout op voor de speeltuin voor Ubomi. We laadden de auto uit, aten opnieuw samen met Kirsten, Connie & Gordon, Jill kwam en ik had een goed gesprek met haar, ondertussen brachten Hanne & Kirsten de auto terug. Ik pakte al wat uit, we keken serie samen en gingen op tijd slapen.

Dinsdag

We kregen weer een leuke verwelkoming, ik had ze echt allemaal gemist! Iedereen had veel te vertellen of te vragen en sommigen hadden andere haren. Ook Mark was terug dus daar hadden we hele babbel mee.

Ik moest ook ineens een craft doen voor educare dus bedacht ik vlug iets: bloemen maken met verschillende strookjes papier. Dit ging vrij vlot voor op 1u voorbereid te hebben.

Thandi vroeg of ik oké was omdat ik zo stil was, maar ik vertelde haar dat ik momenteel met mezelf in de knoop zat en heimwee had, ze begreep dit erg goed.

's Middags vonden we puppy's naast het centrum en oh wat wilden wij allemaal graag eentje!

In de namiddag was het tijd voor het program van Zameka, ze wilde op een doek 'ubomi obutsha' en dan de handen van de kinderen erop. Dus moesten wij verf klaarzetten enzovoort, toen het nog even tijd was, ging ik bij de kinderen staan en ze vertelden mij over wat ze wilden worden, vroegen welke landen ik gezien had,... Toen maakten we het doek en het is echt erg mooi geworden!

's Avonds belde ik met heel wat mensen omdat door onze vakantie ik niet veel had kunnen laten weten.

Woensdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

We gingen nog eens checken bij de puppy's en hebben ze ook wat eten gegeven: kippenlever (dit had Connie de avond ervoor speciaal gemaakt en ons 's ochtends meegegeven). 

- kleuren 

- middagdutje

Toen hebben we het hout dat we maandag ophaalden al wat gedaan met schuurpapier. We wilden ook verven maar de verf die we nodig hadden, was gebruikt voor iets anders... 

Er kwamen geen kinderen voor huistaakbegeleiding doordat het pas de eerste week was na de vakantie, dus mochten wij vroeger weg. Mark zette ons thuis af rond 14u en wij konden zo de verf dan al gaan kopen. Erna namen we even tijd voor onszelf en wanneer Kirsten thuis was, gingen we zwemmen en aten we meteen, want om 18u had ik (als eerste, Hanne ging erna) een videogesprek met de leerkracht. 

Donderdag

's Morgens zag ik ineens dat ik een mail had gekregen van Mabhele met de details in voor het program. De avond ervoor was ik vroeg gaan slapen en had ik het dus niet gezien, hij vroeg ook of ieder van ons een stukje kon doen. Hier had ik wat moeite mee omdat ik het zo laat pas had gezien.

- ontbijt

- opwarming

Ik hielp in de keuken met wortels raspen en ging erna een kijkje nemen in de tuin, ze waren spinazie aan het bundelen om te verkopen aan de spar. 100 bundels! 

Daarna had ik een gesprek met Mark over hoe het ging, over hoe ik me voelde,... Omdat ik de huistaakbegeleiding op woensdag zo leuk vind, kwamen we op een idee voor mijn 'eigen projectje': elke dinsdag en donderdag een halfuurtje 'bijles' geven in wiskunde aan kinderen van de school naast ubomi. Er zijn wel wat criteria bij: ze moeten kunnen communiceren in het engels, het moeilijk hebben met wiskunde en high risk. Dit vind ik echt super! Normaal gaan we vrijdag kijken bij de school welke kinderen hier veel aan zouden hebben.

- educare

- snacktime

De grannies waren er terug,  wat altijd wel leuk is! Deze keer moesten we visjes opplakken in een visnet en een boot erboven opplakken.

- middagdutje

Toen wilden we gaan verven maar het hout was nog niet goed droog dus dit ging niet.

Mabhele was er vroeger dan normaal en dus konden we nog even bespreken, het onderwerp was hygiëne en ik deed de types, het ging best goed en ik heb ervan genoten.

's Avonds ging ik iets drinken met Elien, supertof en deed me echt deugd!

Vrijdag

- ontbijt

- opwarming

- kleuren

- snacktime

Ik had een gesprek met Nondo over mijn idee: extra hulp bij wiskunde voor een kleine groep kinderen, Tobela stelde samen met Tosama (administratie) een lijst op van 6 kinderen die voldeden aan de criteria. Nondo ging in de namiddag nog op huisbezoek en zei dat ze het dan ging voorstellen aan de ouders van deze kinderen + vragen om hun toestemming. Maandag gaan we dan naar de school om het te bespreken met de leerkracht en de kinderen zelf.

- film

- middagdutje

Wij aten aan de tafel bij de vrijwilligers want zo konden we volgen met de gesprekken, de evaluaties van de kinderen waren gedaan en op basis van hun aanwezigheid beslissen ze welke kinderen mogen blijven komen naar de programs.

Gordon pikte ons op om 13u en wij gingen direct door naar Uviwe (stage Kirsten) om daar te helpen met de muur te schilderen.

's Avonds aten we pizza en deden we elk een beetje ons eigen ding, de volgende dag was het township tour.

 

Vakantie! (20/09-29/09)

Vrijdag (20/09)

De eerste stop was in Swellendam, dit was na 6u rijden eerdat we daar aankwamen en het laatste stukje heb ik gereden. Het was erg vermoeiend dus zijn we bijna direct gaan slapen.

Zaterdag

We deden het rustig aan en gingen ontbijten in het 'centrum' van Swellendam, waar een belgische vrouw een gezellig dingetje uitbaatte. Zij woont al 20jaar in Zuid-Afrika en had het nu verkocht, want ze wilde graag verhuizen naar dichter bij PE, zodat ze met haar hond over het strand kon wandelen.

Daarna reden we (opnieuw ik achter het stuur!) door naar l'Angulhas, daar bezochten we de vuurtoren en het zuidelijkste punt. We reden verder naar Hermanus, het regende en we zochtten naar walvissen, maar niks te zien. Het was wel echt een gezellig stad met lichtjes, we gingen naar de winkel en Hanne maakte macaroni, terwijl we de film princess & the frog keken.

Zondag

We ontbeten in onze airbnb, met een heel mooi uitzicht op de bergen. Daarna zijn we walvissen gaan spotten, maar opnieuw niks te zien en gingen we naar een klein marktje. Daar kocht ik een klein zakje met walvissen op, waar ik de unokaarten in kon steken, erna gingen we lunchen en ja hoor!!! Toen zagen we een walvis! Of toch zijn staart die hij uit het water liet komen, dit gingen we ook even van dichterbij bekijken. Maar natuurlijk net wanneer ik mijn camera genomen had, liet hij zich niet meer zien... Dus gingen we terug naar onze auto, waar we een boete hadden... Maar we hadden niet verkeerd geparkeerd, dus vroegen ons af wat het was. Uiteindelijk kwamen we erachter dat de sticker die op onze huurauto plakt, vervallen was en dus Bidvest dit moest oplossen/betalen en niet wij.

We reden door naar Simon's town, nadat we onze airbnb hadden gevonden, wilden we nog naar het park maar dit was al gesloten. Dus zijn we wat rond gaan wandelen in het stadje zelf en iets gaan drinken in een café. We speelden uno en twee mannen kwamen naar ons, uiteindelijk zijn zij mee gaan eten en daarna zijn we (Hanne & ik) naar huis gegaan.

Maandag

Om 7u stonden we op want we wilden veel doen, we gingen eerst naar het national park: naar cape point. Daarna terug naar onze airbnb om alles in te pakken en toen naar Boulders Beach om pinguïns te zien!

We reden door naar Hout Bay, waar we wat rondwandelden in het stadje zelf, een zeehond van heel dichtbij zagen (hij wandelde gewoon naast iemand), we gingen een sandwich eten en gingen daarna weer door.

Naar world of birds, waar ik enkele aapjes op mij heb gekregen, supertof!!!

Daarna gingen we naar Kaapstad, centrum. Het was een hele mooie airbnb (klein appartement), we gingen naar de winkel voor diepvriespizza's en aten deze op terwijl we serie keken.

Dinsdag

Hanne ging de auto (boete) regelen, dus ik vertrok alleen met een hop on/ hop off bus door Kaapstad. Dit was erg leuk om al een deel te zien en af en toe ben ik even uitgestapt om wat rond te kijken, de bussen kwamen toch regelmatig door. 's Middags ging ik eten in v&a: heel gezellig en mooi uitzicht op de haven. In de namiddag ging ik nog naar castle of good hope en daarna terug naar onze airbnb, van daar nam ik samen met Hanne een uber naar waterfront, we wilden ook een boottochtje doen maar het zat al vol. Dus wandelden we wat rond en hebben we beide een pandora bedeltje gekocht. Zelf heb ik ook nog een broek gekocht. Daarna gingen we eten in den anker: dit was een restaurant met typisch belgische menu's: ik nam mosselen met friet en een liefmans.

Woensdag

Opnieuw nam ik de bus en wilde ik Tafelberg bezoeken, het was open maar wel een hele lange wachtrij dus ik kon het niet doen. Maar ik heb wel het district 6 museum bezocht en daar werd ik toch even stil van. Ik ging terug naar het appartement met opnieuw diepvriespizza's en nam even rust. Daarna zijn we souvenirs gaan kopen en 's avonds gingen we samen eten met Emmanuel, die nu toch ook al een hele tijd in Kaapstad is. De drukte van de stad vond ik wel moeilijk, zo'n grootstad is niet echt iets voor mij.

We bleven  op tot 12u want Hanne was jarig! Ik had wat ballonnen gekocht en liet deze vrij in onze airbnb 😋

Donderdag

We stonden wat vroeger op zodat ik toch Tafelberg nog kon doen (we namen ook 1 ballon mee: de blauwe, Flipke), we moesten erg lang aanschuiven, zeker 2u en half voor de kabelbaan naar boven. Ondertussen konden we wel wat bruinen want het was echt heel warm en de mensen achter ons maakten er ook echt een feestje van met zingen en dansen.

Wanneer we eindelijk boven waren, konden we gaan ontbijten (want dat was het plan: ontbijten voor Hanne haar verjaardag op Tafelberg), om half 1... Daarna hebben we rond gewandeld, foto's gemaakt,... En schoven we opnieuw aan om naar beneden te gaan.

We vertrokken naar Yzerfontein en daar hebben we de zon zien zakken in de zee! Met een heel mooi uitzicht kookten we opnieuw zelf: steak met puree in pepersaus en gingen erna slapen.

Vrijdag

We gingen naar West Coast national park, waar we zwommen in de zee want het was echt zalig weer, daarna reden we door naar Stellenbosch waar we wijn zijn gaan proeven en daarna nog meer wijn + een stopje maakten bij de mcdonalds.

Zaterdag

In Stellenbosch gingen we ontbijten in de botanische tuin, en wandelden we daarna wat door het stadje: heel gezellig en een echte studenstad. Ook stopten we bij een food market, wat erg tof was! We gingen ook nog een fles wijn halen, die we de dag ervoor echt goed vonden, om samen met Kirsten thuis op te drinken.

Daarna vertrokken we naar onze laatste airbnb in Wilderness: een boomhut. Daar heb ik in de bergen gereden!

Zondag

Het was de hele aan het regenen dus sliepen we wat uit en gingen we vlug iets eten en daarna terug naar de boomhut, we wilden serie kijken maar we hadden geen stroom. Dus belde ik met mama en daarna konden we wel serie kijken. 's Avonds gingen we iets eten en keken we nog verder serie in bed, en gingen we slapen, maar opnieuw was het hele felle regen dus was het niet zo fijn om te slapen.

Week 10 (16/09-22/09)

Maandag

We werden opnieuw enthousiast verwelkomd, ook wilden ze meteen mijn zwart lang kleedje stelen dat ik voor de eerste keer aanhad. 😋

- ontbijt

- opwarming: met een paar nieuwe liedjes! Alle kinderen waren enthousiast en ook de vrijwilligers waren blij met iets nieuws.

- educare

- puzzelen

Ik bedacht ondertussen de crafting voor dinsdag. Het thema is nog steeds safety en het gaat momenteel over goed de handen wassen voor de bacteriën,... Dus ik had een leuk idee: de handen tekenen en daar dan vieze monstertjes opplakken, die versieren met oogjes enzovoort.

- snacktime

- kleuren

- middagdutje

Nadat we gegeten hadden, kwam Tobela ons halen om aan de speeltuin te werken. We kleedden ons om en begonnen met timmeren, net Bob de Bouwer 😎.

We bleven maar bezig, het was echt leuk om met onze handen te werken en echt het gevoel te krijgen dat we iets gedaan hadden. Maar opeens was het half 4 en was Gordon er, dus moesten we naar huis. 

Daar begonnen we direct aan onze taken voor school, want Jill kwam wat vroeger als normaal en Kirsten moest ook nog met de leerkracht bellen.

Dinsdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

Daarna was het tijd voor mijn craft, het ging over bacteriën op de handen dus had ik mijn eigen hand getekend, vormen getekend op word dat ze konden uitknippen en daarop oogjes plakken. Het was heel leuk maar wel moeilijker als gedacht bij sommige kinderen, uiteindelijk is het toch allemaal gelukt.

Toen was het tijd om de gekregen jassen van de sponsors te passen en foto's mee te trekken, zodat ze konden bewijzen dat ze hadden afgegeven aan de kinderen, wat een gedoe. De ene foto na de andere terwijl de kleuters maar aan het wachten waren om te gaan slapen.

Tijdens de middag bereidden we de crafting voor peace club voor: thank you cards, de kinderen kwamen ook meteen naar mij om te vragen voor een nieuw armbandje + mijn haar werd weer gevlochten 😋 Ik zag iemand lopen met hele kapotte schoenen, toen dacht ik 'wat klaag ik dan soms'...

Er stond ook een man binnen die we niet kenden, blijkbaar doet hij de elektriciteit maar was hij stomdronken...

Het was erg leuk om de thank you cards samen met de kinderen te maken, 1 jongen wou er zelfs een voor mij maken maar het moest voor het centrum zijn. Hij gaf me wel een dikke knuffel wanneer Gordon er was.

's Avonds gingen Kirsten en ik zwemmen, Hanne voelde haar niet goed: vermoedelijk een zonneslag opgelopen van te timmeren 🤒.

Daarna was het etenstijd en om 19u moesten we bellen met onze leerkracht. Erna belde ik ook nog met meter en mama, deze week zit ik in een dipje: heimwee, dus dat deed wel even goed.

Erna begon ik hoofdpijn te krijgen en ook mijn keelpijn werd erger dus ging ik vroeg mijn bed in.

Woensdag

's Ochtends waren de keel- en hoofdpijn nog erger, ook was ik draaierig en misselijk. Daarom bleef ik dus thus van stage en ging ik terug mijn bed in, waar ik dan ook niet veel meer uitgekomen ben.

Donderdag

Het was nog altijd niet beter dus bleef ik opnieuw thuis. We dachten dat het een zonneslag was maar de keelpijn vonden we toch raar. Dus Connie bracht me allerlei dingen om te eten en te drinken en maakte een afspraak met de dokter. Ik sliep nog wat en ging  daarna dus naar de dokter: infectie op de keel. Hij schreef me medicatie voor en zei dat ik terug mijn bed moest inkruipen en ook vrijdag moet thuis blijven.

Vrijdag

Ik bleef nog een halve dag thuis van stage (jammer genoeg want ik ging de kinderen nu voor een tijdje niet zien) en in de vroege namiddag vertrokken we, 10 dagen vakantie.

Week 9 weekend

Zaterdag

Tegen 8u waren Kirsten en ik aan de luchthaven om de auto op te halen, wij waren als eerste en moesten dus nog wachten. Iets later kwam de rest van de groep eraan (in totaal waren we met 11 😲), dus konden we de auto's afhalen, bij mij was alles vrij snel in orde dus ik had die van mij al. Maar met de rest waren er wat problemen in verband met de bevestigingsmail dus dat duurde langer. Meer als een uur later konden we eindelijk vertrekken, naar ons verblijf. Ook daar duurde het iets langer als gepland maar oké, toen konden we naar Addo. Ik moest even wennen om te rijden maar het duurde niet lang voor ik het door had. En in Addo zelf is het nog wel makkelijk om erin te komen want daar mag je toch niet sneller rijden dan 40. We waren daar met 3 auto's + alle inwoners mochten gratis binnen dat weekend, veel volk dus. Na een tijdje reed iedereen apart en zagen we elkaar dus pas om 18u wanneer het park sluit, we gingen samen eten en gingen dan terug naar ons verblijf. Het was een leuke dag maar wel heel vermoeiend, ik moest me een hele dag concentreren om te kunnen rijden want er waren putten in de weg, dieren konden over de weg lopen enzovoort.

Het verblijf was erg leuk en gezellig, 2 appartementjes naast elkaar. We hebben samen nog wat in de zetel gezeten maar erna was iedereen echt wel moe, ik nam nog een douche en we gingen slapen.

Zondag

We konden een beetje uitslapen, rustig ontbijten en dan vertrokken we naar de winkel want enkel Kirsten en ik hadden gedacht aan ons ontbijt.. Dus de rest moest dit nog gaan kopen, ze aten dit in de auto onderweg naar addo adrenalin park, waar we om 12u moesten zijn.

Bijna iedereen ging de combo doen: zipline, superman en big swing. Cato en ik deden niet mee want wij hadden dit al eens gedaan en vonden dit leuk maar niet de moeite om er nog eens voor te betalen. Dus wij namen alle foto's en filmpjes en babbelden we wat bij terwijl we wachtten op de rest beneden in het zonnetje.

De man van de zipline kende me nog en vroeg waar mijn vlechtjes gebleven waren 😋 ook wanneer de anderen de big swing deden, riep hij 'next, Astrid you?' Maar no way, toch iets te hoog 🤨 

Erna gingen we samen iets drinken en binnen in addo wildlife lodge, hier zaten nog wat dieren maar dan wel achter hekken: krokodillen, slangen,...

's Avonds gingen we samen iets eten (niet zo makkelijk te regelien met 11...), wij gingen eerst Hanne thuis ophalen zodat zij mee kon maar de rest was aan het wachten en iedereen had honger dus we waren blij dat we er waren. We aten samen en brachten de auto's terug naar luchthaven, daarna gingen we naar huis ons bedje in.

Week 9 (9/09-15/09)

Maandag

Het was weer erg leuk om aan te komen in het centrum na een weekend, iedereen is blij om ons terug te zien en dat geeft een fijn gevoel!

Ik kreeg ook complimenten, ik had voor de eerste keer mijn lange rok aan (omdat het écht warm was de afgelopen 3 dagen) en ze vonden het allemaal erg mooi 👍

- ontbijt

- opwarming

- educare

Nondo kwam naar ons om te zeggen dat we dossiers mochten inkijken van de kinderen als we dit wilden. Dit in de plaats van de huisbezoeken (deze zijn te gevaarlijk), maar zo krijgen we toch een beeld van de achtergrond van de kinderen. En sommigen waren echt wel hard.

- snacktime

- middagdutje

- program 

Na stage gingen Kirsten en ik naar de winkel, we aten en daarna kwam Jill, ze deed iedereen individueel en begon met ons groentje Kirsten 😋. Daardoor had ik de tijd om mijn spullen te verhuizen, ik lag sinds donderdag bij Kirsten op de kamer omdat er gasten kwamen in mijn kamer maar ik mocht dus opnieuw alles verhuizen en nu mag ik gewoon in deze kamer blijven tot november 😀. Daarna zocht ik nog wat dingen op in verband met het program voor morgen en toen keken we thuis.

Dinsdag

- ontbijt

's Ochtends voelde ik me niet zo goed, ik had hoofdpijn en mijn maag was niet helemaal ok. Dit vertelde ik ook tegen de vrijwilligers en Thandi zei meteen 'dat is heimwee! Je bent hier tenslotte al lang' en ja misschien was het wel heimwee.

- opwarming

- educare

Tijdens educare mochten Hanne en ik een bezoekje gaan brengen aan de school naast het centrum, zo kregen we een beter beeld van wat de kinderen leren en hoe hun systeem in elkaar zit. Zij beginnen met grade R: 5/6 jaar zijn ze dan, daarna gaat het grade 1 t.e.m. grade 7 (13/14 jaar) en wanneer ze 14 jaar zijn, beginnen ze aan het middelbaar. We begonnen in grade 1, onderweg kwamen we al een heel deel kinderen tegen die ons kenden van het centrum en iedereen was erg enthousiast dat wij, blanken, een bezoekje kwamen brengen. In grade 1 werd de klanken 'ng' en 'nj' aangeleerd, met een verhaaltje als intro. In de klas zaten 36 kinderen en zo was het ongeveer in elke klas.

Daarna gingen we naar grade R, deze vrouw had haar klas wel echt onder controle, wauw zelfs ik had een beetje bang van haar 😋. Ze deden wiskunde: 0 - 10 tellen en sprongen van 2 + getalbeelden tot 5. Hierna life skills: het lichaam. En toen ook nog de klinkers, allemaal in Xhosa maar het lukte redelijk om te volgen, het ging wel vlug en veel na elkaar maar misschien kwam dat omdat de juf ons van alles een stukje wilde laten zien.

- snacktime

Toen was het tijd voor de crafting van Noor: we maakten met de kinderen verkeerslichten. Noor had rondjes getekend op groene, oranje en rode papieren zodat de kinderen deze konden uitknippen en op een papieren bordje konden plakken.

Tijdens de middag maakten we de library leeg omdat deze opnieuw gaat geschilderd enz. worden. 

Ook besprak ik met Zameka het program voor de namiddag nog even, ik deed de intro, het thema was 'honesty & kindness'. Het lukt al beter voor de groepen en ik trek me het ook al minder aan wanneer het eens minder gaat. Maar het ging vrij goed en daarna hebben we met de kinderen armbandjes gemaakt door te vingerhaken. We legden het eerst uit voor de grote groep en ze waren erg enthousiast, zo merkten we dat ze niet vaak zoiets anders deden en het was dus erg fijn. We hadden ze erna in 3 groepen verdeeld zodat we (Hanne, Noor en ik) elk een groep hadden  om te helpen. Ik had een jongen die er supersnel mee weg was, een meisje die het telkens opgaf en me constant riep maar uiteindelijk enorm trots was wanneer ze het kon en daar werd ik dus ook gelukkig van! En een jongen waarbij het een tijdje niet lukte maar wanneer hij het dan door had echt 'yesss!' riep, dus dat was echt heel fijn. Wat minder fijn was om te zien, waren de blauwe plekken op sommige kinderen hun armen... Dat vond ik echt wel erg. Maar we hebben het wel goed gedaan want ze bleven ook veel langer hangen in het centrum! Ik zag ze ook nog verder doen wanneer ze naar huis wandelden.😉

Na stage gingen we zwemmen, aten we spaghetti en zaten Hanne en ik samen om onze week Kaapstad (21/09-30/09) een beetje te plannen!

Woensdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

- kleuren

- middagdutje

Tijdens de middag begonnen we met het zagen en verven van de planken voor de speeltuin, dit was erg leuk en wel grappig om alle reacties te krijgen, ze zijn hier duidelijk niet gewoon dat vrouwen zo'n dingen ook kunnen en daarbij helpen.

- huistaakbegeleiding

Ik had geen tafel met kinderen deze keer maar er waren nog 2 kleuters dus ik ging daarbij zitten. Een van hen heeft erg veel gepraat tegen mij en kan eigenlijk wel een beetje Engels, wat een verschil tegen het begin! Toen was hij erg verlegen en zei hij niks, maar hij is zo slim ❤

's Avonds aten we chinees en ik belde daarna met mijn ouders & broer en met oma. 

Donderdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

Erna kwamen de grannies om met de kinderen te knutselen, veel van hen hingen het wel wat uit 😋. 

- middagdutje

Tijdens het middagdutje hebben wij weer geverfd! En ook het het hout wat zachter gemaakt met schuurpapier. We hingen helemaal onder het stof en de verf maar het was echt superleuk!

- program

Na stage gingen we nog eens zwemmen (we hebben nu toch een abonnement!).

's Avonds boekten Hanne en ik onze airbnbs en auto voor Kaapstad.

Vrijdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

- middagdutje

Tijdens dat de kinderen hun middagdutje deden (half12), konden we nergens helpen maar we moeten wel elke keer blijven tot 1uur. Daarom besloot ik om mijn dans te oefenen op stage zodat ik toch wat mee ben wanneer ik terug in België ben, Hanne deed ook mee 😋.

We zochten ook wat nieuwe liedjes/dansjes voor de kinderen en de andere vrijwilligers hebben voor ons gezongen, want 'dat zit in ons bloed': WAUW!

Er is geen video geplaaatst

Er is geen video geplaaatst

Week 8 weekend

Zaterdag

We sliepen wat uit en wilden gaan kayakken, maar omdat het echt heel mooi weer was, gingen we eerst even checken of dit nog wel ging. Er was nog plaats om 14u, maar het was al half 12 dus wandelden we gewoon naar de brug en terug in plaats van een grote wandeling. Maar de brug was ook zeker de moeite waard! We reden terug naar de airbnb om onze zwemspullen te halen en te lunchen.

Toen was het zo ver! Wetsuit aan, helm, reddingsvest. Ondertussen ook nog even beestjes spotten: dassies, schattig maar wel hele scherpe tanden! Kirsten en ik gingen ervoor, als tweede in onze kayak, we begonnen op zee dus het ging er wel wat wild aan toe soms en ik werd wel een beetje zeeziek 😥 maar het uitzicht maakte het meer dan goed en er was ook afwisseling, want we gingen eigenlijk naar het meer (dat dus uitmondt in de zee), en daar deden we een stukje op een luchtmatras, waardoor we moesten peddelen met onze handen (leuk maar koud aan de handjes!). Voor mij was die afwisseling echt goed, we zijn ook van een 'klif' gesprongen van 6 meter, dat was wel spannend maar heb het toch gedaan  😮. Het was een prachtig zicht, tussen de rotsen! En de gidsen waren ook echt leuk. Daarna peddelden we terug en gingen we terug met de kayak.

We waren er echt moe van, gingen naar de winkel en Hanne maakte pasta scampi curry, echt lekker! We keken het vervolg van de eerste film van Harry Potter terwijl Hanne kookte en na het eten begonnen we aan de tweede! Maar ook hier vielen die twee weer in slaap🤪 

kayak: op zee, super uitzicht, matras, van klif gesprongen pasta scampi curry uitgeslapen superwarm klaargemaakt ingepakt canopy tour met kleine lunch addo auto leegmaken + afzetten slapen alarm

Zondag

We sliepen uit want we moesten pas om half 12 klaar zijn voor de canopy tour + mochten langer in de airbnb blijven! Dus we ontbeten op ons gemakje en pakten dan alles in.

Toen was het zo ver, de canopy tour, daar had ik toch wat stress voor, zo hoog tussen de bomen slingeren. In het begin was het echt eng en kreeg ik de hoogtevrees niet zo goed onder controle maar na 2u de hele tijd zo hoog te staan, begon het wel te wennen en het was best leuk! We kregen ook een lichte lunch erna.

Daarna hadden we nog zin om Addo te doen, en aangezien we toch een wildcard hebben, deden we dat gewoon! Voor een uurtje en half nog even beestjes gaan spotten.

We aten daar ook, superlekker! En toen reden we naar huis, spullen droppen en auto terug gaan brengen. We waren alle drie echt moe dus gingen we erna direct slapen.

Week 8 (2/09 - 8/09)

Maandag

- ontbijt 

- opwarming

- educare

Tijdens educare bereidde ik mijn crafting voor met het thema day & night. Daarvoor moest k zonnetjes, maantjes en boompjes knippen dus dat duurde wel even. 

-  puzzels

Hierbij kwam Nondo me halen om een tweede gesprek te hebben met haar, over hoe het gaat. Dit moet zij nu doen van Mark want hijzelf is bijna weg en dus moet zij een beetje op ons letten.

- snack

- kleuren

- middagdutje

Tijdens de middag speelden saboteur, samen met Tobela, dit was echt nog eens tof!

- program 

We waren weer wat vroeger klaar dus praatte ik nog wat met de vrijwilligers en leerde ik Zameka een aantal woorden Nederlands 😋

's Avonds keken we naar thuis met ons drie en erna keek ik nog naar familie maar dit moest ik jammer genoeg alleen doen!

Dinsdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

Erna was het tijd voor mijn crafting: papieren bordjes verven, één kant blauw en één kant zwart (dag en nacht), daarop gaan we donderdag nog een zon en een maan plakken. Dit is deze keer wel vrij goed gegaan dus was er blij mee! Tijdens de middag bereidden we het program voor peace club nog even voor voor in de namiddag -african time-. Dit ging ook best goed!

Na stage hadden we nog de moed om te gaan zwemmen (respect voor onszelf 😋), dit deed ons echt goed! Erna was het eten, spaghetti!!!❤

's Avons belde ik nog en erna was het weer tijd voor thuis!

Woensdag

- ontbijt

- opwarming

- educare 

- middagdutje

Terwijl de kinderen sliepen, hield Mark een meeting om afscheid te nemen (voor even, hij gaat 2,5 weken naar Nederland). Hierbij moest iedereen zeggen wat ze positief vonden in de laatste weken en wat ze nog hoopten voor de komende weken. Er werden mooie dingen gezegd, ook tegen mij wanneer ik aan het woord was, toen werd er zelfs geklapt! Ik vertelde dat ik dankbaar was voor alles wat ik al geleerd heb, de kleine stapjes die ik gemaakt heb in verband met het spreken voor groepen, Mark zei 'wow look at you now, not even nervous' en toen kreeg ik zelfs een applaus 😋❤

In de namiddag was het weer tijd voor huistaakbegeleiding, dit was moeilijker deze keer want veel van de kinderen hadden huiswerk in Xhosa, waarmee we dus niet konden helpen. Gelukkig had ik twee kinderen die Engels hadden, maar dit was toch niet zo simpel, want de jongen die bij me zat, kon amper Engels en ik kon niet even uitleggen in Xhosa wat hij moest doen... Lastig!

Toen we thuis kwamen, vertelde Connie dat er geen water meer was, dus toilet 'doorspoelen'  met een emmer water, niet douchen,... + ik moest ook verhuizen want er komen gasten, van nu (woensdag) t.e.m. - maandag verblijf ik dus even in de kamer van Kirsten (mijn oude kamer 😀).

's Avonds planden we het komende weekend al even: auto huren, airbnb,...: Tsitsikamma! Erna keken we samen thuis.

Donderdag

- ontbijt

Het regende een beetje dus er waren niet zo veel kinderen, maar toch nog meer dan we hadden verwacht.

- opwarming

Wij gingen al wat onkruid uittrekken bij de speeltuin, dit was wel leuk, zo eens iets anders!

- educare

Dit deden ze binnen, die regen zorgde echt voor een droevige sfeer en ik had al een moeilijkere dag, heimwee. Het was de eerste keer sinds 8 weken dat ik echt even naar huis wou, ik ben hier heel graag maar ik kijk ook zo uit naar het thuiskomen. Langs de ene kant zitten we 'al' in de helft maar langs de andere kant 'nog maar'.

- snacktime

Daarna was het tijd om mijn crafting af te maken: de maan en de zon op de bordjes plakken en ervoor zorgen dat ze konden draaien. Het was echt tof en de kinderen vonden het ook leuk. - middagdutje Tijdens de middagpauze ging ik even met Zameka praten, want zij wilt volgende week dinsdag (10/09) met peace club armbandjes maken. mij, want toen ze zocht naar dingen om te doen zei ik 'we kunnen misschien armbandjes maken' 😀 en dat werd het dan ook... Dus ik ging vragen hoeveel ik moest voorzien, enz. Wanneer ik dit ging doen, kreeg ik complimenten, eentje van Thandi die daar ook zat: 'you're so kind' en van Zameka zelf: 'thanks for coming to me, for asking me, for talking to me about it,...' Echt superfijn dus om te horen! ❤

Daarna was het tijd voor het program backpackers, het onderwerp was conflicten oplossen. De kinderen waren opnieuw laat, normaal is het half 3 beginnen maar het wordt telkens later en later, waardoor we niet zo veel spelletjes kunnen spelen. Na stage gingen we bollen wol halen voor de armbandjes, Hanne kocht schoenen en we gingen onze inkopen doen voor de lunch van vrijdag.

Vrijdag

- ontbijt

- opwarming

Daarna probeerde ik een voorbeeldarmbandje te maken voor het program van Zameka, met karton. Uiteindelijk duurde dit toch wat lang en besloot ik in de plaats armbandjes te maken door te vingerhaken. Hier oefende ik terug even op maar het kwam vrij snel terug, dit ging ook een stuk sneller, ik liet het zien aan Zameka en ze vond het heel mooi. Ook de andere vrijwilligers vonden het super, waardoor we dus bijna een hele voormiddag armbandjes zaten maken voor de vrijwilligers, iedereen wilde er eentje! Ik zei hen dat ik hoopte dat het armbandje geluk zal brengen, hier waren ze echt blij mee. ❤

Daarna was het tijd voor de film, ik zette de Pink Panther op, dat was grappig en eens iets anders dan Peppa Pig.

Na stage gingen we rechtstreeks naar de winkel met Gordon, African timbers: om hout, touwen,… te halen voor de speeltuin van het centrum. We waren blij dat Gordon erbij was want het bleek toch niet zo simpel om uit te leggen wat we allemaal nodig hadden. We gingen Noor afzetten en onze rugzak even thuis leggen en gingen meteen door naar de luchthaven om onze auto op te halen.

Toen we thuiskwamen, was Kirsten er ondertussen ook en konden we inpakken voor het weekend. We reden eerst nog langs de winkel en vertrokken toen naar Tsitsikamma: Stormsriver.

Na 2u rijden (voor 185km!) kwamen we aan in onze airbnb en het zag er echt leuk uit! We laadden alles uit de auto en gingen op zoek naar iets om te eten, de vrouw van de airbnb had ons iets aangeraden dus dat moesten we toch even gaan testen! 🙃 En ja hoor, het was écht lekker. We gingen terug en maakten vuur buiten, schonken een wijntje uit, chips in een kommetje en keken de eerste film van Harry Potter, of toch bijna, want Kirsten en Hanne vielen in slaap 😋  dus gingen we slapen.

Er is geen video geplaaatst

Week 7 weekend

Zaterdag

's Morgens gingen we naar de leadership meeting, Mark had ons hiervoor uitgenodigd. In december gaan jongeren (14j - 26j) op kamp met kinderen, hiervoor spreken ze telkens 1x per maand af om dingen te bespreken, zaterdag ging het over empathie. Ik leerde allemaal nieuwe mensen kennen en het was heel erg leuk!

Toen we thuiskwamen, ging ik samen met Kirsten naar de winkel, zodat ze ook eens buiten kon. Daar was enorm veel volk, dus vanaf nu ga ik nooit meer op zaterdag naar de winkel!

's Avonds spraken we met iedereen af, alle meisjes van srw en dan nog 3 studenten van een andere richting die ook in Zuid-Afrika zijn via Amava. We waren met 10 (!) en gingen eten bij Charlie's, het was supergezellig en Hanne en ik waren een beetje de moedereenden, wat wel eens leuk was. Het was ook grappig om hen allemaal verbaasd te zien over de prijzen en de uitzichten enzovoort, want wij zijn hier al gewend aan 😋

Zondag

We sliepen uit en erna werkten Hanne en ik aan onze tussentijdse evaluatie en reflectie.

Erna belde ik met een aantal mensen en 's avonds gingen we naar de film en daarna gingen we nog langs de mcdo: 4 kippennuggets, een hamburger, een large frietjes, een medium frietjes en een large sprite, voor 5euro!

Week 7 (26/08-1/09)

Maandag

- ontbijt

- opwarming

- educare

Tijdens dit had ik een gesprekje met Mark over mijn eerste evaluatie (die ik zondagavond om 22u kreeg doorgestuurd😋 ), over het algemeen ben ik er best tevreden mee en ik heb nog wel wat weken om te groeien!

- kleuren

- middagdutje

- program

Na stage gingen we naar de winkel voor gekleurd papier en stickers, ook lieten we de foto's van de kinderen afdrukken want deze hebben we nodig voor de crafting van dinsdag.

's Avonds kwam Jill, zij bleef niet lang want we hadden eigenlijk niet veel te zeggen, geen problemen + ik had Jill donderdag en vrijdag pas gezien 😀 . Daarna bereidden Hanne en ik nog even een deeltje voor het program van morgen voor.

Dinsdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

We maakten tijdens het halfuurtje/uurtje onze spullen voor de crafting klaar: tafels, lijm, scharen klaarzetten, rondjes tekenen om uit te laten knippen voor de zon, enzovoort. Het werd een hele leuke crafting met tussendoor de snacktime! De kinderen waren zo blij en verrast wanneer ze zichzelf op foto zagen, zo mooi om te zien maar ook confronterend want zo werd weer even duidelijk dat ze dat niet vaak zien... 

Tijdens de lange middagpauze bespraken we het program nog even met Zameka, daarna kwamen de kinderen aan en begonnen we er aan!

Ik kan blij zeggen dat ik een stukje heb durven doen, voor de grote groep spreken en het was best leuk. Met kleine stapjes maar het lukt en de andere vrijwilligers waren ook positief.

Ook besproken we met Maps wat er op het programma staat voor donderdag: sociale etikette.

Het begint echt als een tweede thuis (of ja derde? want bij Gordon & Connie voelt het ook als een thuis 😋) te voelen! We worden elke dag meer en meer een team. 

Wanneer ik na stage thuis kwam, lag er post op mijn bed: een brief van mama, deze ben ik natuurlijk direct beginnen lezen, superleuk!

Woensdag

- ontbijt

- opwarming (whoppa van k3 erbij gestoken, dit gaan we hen nog proberen aanleren!)

- educare

Tijdens de vrije momentjes probeerde ik al wat te werken aan mijn tussentijdse evaluatie. 

- kleuren

- snacktime

- middagdutje

Tijdens de middagpauze hielpen we Zameka met het voorbereiden van het program in oktober.

Nondo kwam hierna naar ons om met ons apart te spreken. Ik ging eerst en het deed me wel goed, ze vertelde dat ze het moeilijk vond om mij te beoordelen omdat ze mij niet goed snapte, omdat we nog niet echt met elkaar gepraat hadden. Maar ze begijpt me nu en ze heeft me tips gegeven en me echt moed ingesproken, heel lief! 

Ook Maps kwam naar ons om te bespreken hoe we het program van donderdag gingen doen. Het zal gaan over social etiquette en hij vroeg wie de intro wou doen, ik zei dat ik wel wilde proberen en ik kreeg allemaal fijne reacties! Gejuich, high-five van Maps en Zameka die zei 'oh i'm so happy for you, you go!' Echt super dus, ik heb er nu zeker zin in! ❤

Na stage gingen we naar de winkel om de foto's te laten afdrukken van de kinderen voor op de kapstokjes. Ook wandelden we wat rond en deden een paar winkels.

's Avonds deden we niks speciaals, gewoon een rustige avond door de week.

Donderdag

Het was een hele drukke dag, waar zal ik beginnen?

Bij het begin:

- ontbijt

Hier konden we niet mee helpen dus werkten Hanne en ik wat op onze computers voor school en ik zette ook de namen van de kinderen in een word document. Zo konden we die afprinten en onder de foto's hangen bij hun eigen kapstokje.

Het was heel mooi weer en als 'opwarming' gingen we dus naar buiten, niet op straat maar achteraan het centrum, staat een speeltuin. Dit is de enige plek waar de kinderen veilig kunnen buiten spelen, we zitten al zo vaak binnen... Maar jammer genoeg is deze speeltuin stuk: Er missen planken, touwen zijn stuk, nagels steken uit, er zijn geen schommels, geen beveiliging,... En dus konden de kinderen alleen maar een beetje rondlopen, daarom zijn Hanne en ik van plan om deze te maken! We hadden het erover met Mark en hij vindt het best een goed idee, zo hebben wij ons eigen projectje en mogen wij wat geld inzamelen.

Na het buiten spelen kwamen de grannies en we hielpen hen met vingerverven, ze wilden graag aan elke tafel met 3 kinderen, 1 volwassene. Wat geen slecht idee was, met onze kleine monstertjes! We hielpen mee opruimen en daarna probeerde ik mijn craft voor dinsdag al even zelf uit. 

Erna wilden we graag gaan eten, maar Zameka vroeg om het program van dinsdag voor te bereiden, dus hielpen daar eerst mee. 

Toen we dachten dat we rust hadden, kwam Mabhele aan om het program van de namiddag nog even te overlopen.

Daarna konden we eindelijk even eten, voor een halfuur want daarna gingen we de foto's en de namen bij de kapstokken hangen.

En toen was het opeens half 3 en begon het program. Zelf deed ik de intro, in het begin had ik nog wat stress maar daarna ging het wel, ik kreeg ook een dikke duim van Maps en een knuffel van momma Kristien, superfijn! ❤

Omdat we wat later klaar waren met stage stonden we in een lange file, om 20 na 5 waren we dan toch thuis en we genoten van onze 'laatste' avond met 4. 

Vrijdag

- ontbijt

Sekiwe en Zameka waren er niet, dus het was enkel Noma maar dit waren de kinderen niet gewoon dus waren ze luider als anders en ook wel wat minder braaf 🤨

- opwarming

- educare

Normaal gezien was het dan tijd voor de film maar er was geen internet, daardoor lieten we de kinderen puzzelen en daarna hun snack eten. Ze kregen wat langer pauze als anders en toen kwam Sekiwe aan, erna gingen ze slapen. 

Na stage gingen we naar het postkantoor om de brief van Hanne op te sturen, deze moest met priority verzonden worden naar een vriendin. Dit duurde wel (veel!) langer dan gedacht, rond half 2 waren we aan het postkantoor en om kwart na 2 kwamen we pas buiten. Er stonden heel veel mensen te wachten en het was natuurlijk vrijdagmiddag, dus african time: alles op het gemakje.

We waren nog net op tijd om mee te gaan met Gordon naar de luchthaven om Kirsten te gaan halen, zij kwam aan om 15u. Gelukkig had haar vlucht vertraging en waren wij dus ruim op tijd 😀. 

Om haar wat thuis te laten voelen, keken we samen een film en ondertussen maakten we ook met drie mijn vlechten los, dit duurde wel redelijk lang en ik was erna precies Simba van de leeuwenkoning 🤪.

Connie & Gordon haalden pizza en dit aten we gezellig samen op, daarna moesten er nog enkele vlechten los gemaakt worden en toen kon ik eindelijk gaan douchen. Maar toen begon het ergste deel pas, mijn haar kammen... Er kwam zoveel haar los, dat ik niet meer wist of ik zelf nog wel haar had. (Gelukkig wel!)

Week 6 weekend

Zaterdag

We hadden niet veel plannen gemaakt voor het weekend omdat we even rustig aan wilden doen. We sliepen dus uit, Hanne voelde haar niet zo goed maar Cato en ik wilden wel graag iets kleins doen zodat we niet het hele weekend gewoon thuis zaten. Dus besloten we om met twee naar het strand te gaan, daar hebben we wat gewandeld, gezeten en veel gebabbeld 😋. Het was fijn om niet veel uit te geven maar toch even weg te zijn! Het was dus een rustige dag maar we genoten er wel allebei van.

Zondag 

We sliepen terug uit en Hanne voelde zich wel al wat beter, we hadden afgesproken om in de voormiddag naar de winkel te gaan maar hadden niet veel zin. Ook was Connie druk bezig met de braai voor 's middags voor te bereiden dus hielpen we haar in de plaats. Het was een hele fijn middag met de hele familie Bratt: Katherine (dochter) en haar man Rudy, Cyril (zoon) met zijn vrouw Shannon en alle kleinkinderen (ze hebben er beide twee). Voor mij voelde het een beetje als vervanging voor mijn opa zijn bbq aangezien die er zaterdag een had gegeven voor de familie en ik daar niet bij kon zijn. Ik had dus mijn eigen bbq: braai met de Bratts. 😀 Hierna gingen Connie en Gordon wat rusten en Hanne en ik keken een film. We werkten nog wat op onze computers, Connie maakte weer pannenkoeken en 's avonds gingen we met haar mee naar de winkel voor de lunch voor onze zevende (!) week.

Week 6 (19/08-25/08)

Maandag

Onze zesde week startte met Connie die ons bracht naar het centrum want Gordon is voor een weekje naar de boerderij van zijn neef. Aankomen in Ubomi was superleuk, ze riepen al van ver 'hi sweetie!', gaven knuffels en waren echt enthousiast om ons te zien. Daardoor begon mijn week dus echt top en wou ik er meteen weer invliegen! Ik vertelde enthousiast over het weekend (Addo elephant park) en ze wilden allemaal foto's zien. 

- ontbijt

- opwarming

- educare

- kleuren

- middagdutje 

- pauze 

- workshop: boekje voorlezen 

In de namiddag kunnen we nooit veel doen in het centrum, we kunnen niet helpen want alles is in Xhosa. Dus zaten we maar gewoon wat in de zeteltjes, een beetje saai maar wel goed om de maandag mee te beginnen.

Na stage gingen we onze inkopen doen voor onze lunch voor de rest van de week. We waren snel klaar en dus ook snel thuis, dit zorgde ervoor dat ik nog wat kon bellen want dit was in het weekend niet meer gelukt. 

Jill kwam na het eten langs en ik vertelde even over afgelopen donderdag maar voor de rest gaat het goed.

Hierna belde ik nog met oma en mijn ouders, lekker rustig avondje.

Dinsdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snacktime

- craftings: Noor maakte een bus van halve papieren bordjes die de kinderen moesten schilderen. Donderdag zal ze nog verder doen: rondjes plakken als de wielen.

- middagdutje

Na de middag begon de workshop van Zameka, maar er was nog altijd één kleuter van educare dus ik ben bij hem gaan zitten. Samen met Hanne leerde ik hem een paar dingen: 'goeiemorgen, alles goed?', 'jij bent flink' en 'jij bent een klein varkentje' 😋

's Avonds belde Hanne met de leerkracht (dit staat mij morgen te wachten) en we aten samen met Connie.

Woensdag

- ontbijt

- opwarming

- educare: op woensdag duurt dit altijd wat minder lang, de kinderen gaan ook vroeger naar huis. Tijdens educare, namen Hanne en ik telkens één kindje mee om een foto van hem/haar te nemen. Deze gaat Hanne gebruiken tijdens haar crafting volgende week, we hebben echt hele mooie foto's van de kinderen!

- snack

- kleuren

- middagdutje 

- huistaakbegeleiding: er was veel personeel maar er waren niet zo veel kinderen, waardoor er velen dus niks te doen hadden.

Donderdag

De laatste twee dagen van de werkweek ging ik naar een training: train the trainer. Dit werd gegeven door twee vrouwen van de non-profitorganisatie arise, Robyn is klinisch psycholoog en Danielle is sociaal werker. Zij geven sinds kort de trainingen voor iedereen die wilt, hierin leer je hoe je over bepaalde onderwerpen praat met jongeren en je krijgt ook  materiaal: een soort handboek met alle spelletjes, info, werkblaadjes,... in.

Het was dus de eerste dag van de training, ik was er goed op tijd want Connie moest Hanne en Noor erna nog naar Ubomi brengen, ik was er om 8u, wat normaal maar een halfuurtje te vroeg zou zijn. Nog eens, normaal gezien, want ach ja dat is buiten african time gerekend, om 9u gingen we dan toch eindelijk beginnen 😀. Ik vond het helemaal niet erg om te wachten want zo kon ik al een paar mensen leren kennen, waaronder een hele vriendelijke man die aan het werken was in de kerk waar de trainingen plaatsvonden. en het onderwerp was 'fierce: a self-esteem development training manual', hieronder vielen zes sessies die we allemaal overlopen hebben. Daarbij deden we ook een aantal van de spelletjes zelf en dit was erg leuk om te ervaren, zo weet je ook ineens waar enkele jongeren mee zullen worstelen.

Voor mij was het een zeer interessante dag, ik kreeg veel info en het was best fijn om nog eens een dagje 'naar school' te gaan. Het was wel best vermoeiend, ik ging er samen met Jill heen maar het was dus een hele dag volledig in het Engels, Hanne was gewoon op Ubomi dus ik kon niet even iets zeggen tegen haar. Ook moest ik me concentreren want ik wou graag alles onder de knie hebben maar doordat het in het Engels was, moest ik goed luisteren, ik was dus vrij moe toen ik thuiskwam.

Vrijdag

Natuurlijk was ik weer de eerste aan de kerk, maar ik vond het echt niet erg. Wat me vooral bijbleef was de man (die ik donderdag had ontmoet) die me echt bij mijn naam noemde en opnieuw heel erg vriendelijk was: 'good morning Astrid, how are you?': euh wat, jij kent mijn naam nog? Wauw. Echt super hoe de mensen hier zijn: zo lief, vriendelijk en altijd open voor een praatje, ik heb met bijna iedereen van de groep een gesprek(je) gehad!  

Het onderwerp van de tweede dag van train the trainer was 'finding feelings', hieronder vielen opnieuw zes sessies die we allemaal overlopen hebben en allerlei spelletjes waarvan we sommigen ook zelf hebben uitgevoerd, superleuk!

Het was weer een geweldige dag met veel informatie. Deze twee dagen heb ik echt veel geleerd en voelt het alsof ik gegroeid ben, ik ben heel blij en ook wel een beetje trots (want het waren tenslotte allemaal mensen die ik niet kende, behalve Jill + twee hele dagen in het Engels + ik heb met bijna allemaal een praatje gemaakt) dat ik dit heb gedaan en dankbaar dat Jill me erover vertelde. Door deze trainingen voel ik me wijzer en ik kijk ernaar uit om dit in België uit te testen, en misschien zelfs al in Ubomi, we zullen zien!

's Avonds was Gordon terug thuis van de boerderij, we hielpen hem met al het vlees (wat echt heel veel was!) uit zijn bakkie te laden, aten spaghetti en keken daarna allemaal samen naar Aladdin, echt supergezellig!!! 

Week 5 weekend

Zaterdag

We (Hanne, Cato en ik) vertrokken rond half 9 om onze auto die we gehuurd hadden, op te halen. Toen we deze hadden, gingen we naar de winkel om onze inkopen voor het weekend te doen (op het menu stond: spaghetti à la Hanne), dit deden we echt op ons gemakje want we hadden tijd. We reden erna door naar Grahamstown om daar iets te gaan eten, wat we niet goed hadden gecheckt was dat dit redelijk uit de richting lag van waar we moesten zijn: de zipline van Addo adrenalin park waar we om half 2 ons leven gingen riskeren. Daarom belden we hen even op om te vragen of het ook later kon, dit was gelukkig geen probleem. 

We reden naar daar en zagen onderweg aapjes langs de weg en giraffen in de verte! Bij Addo adrenalin park moesten we even naar boven wandelen om zo aan de zipline te geraken, tegen 3uur waagde ik mijn leven en sprong ik... 5min later was ik beneden, still alive and kicking 🤪

Hierna gingen we al even langs Addo om informatie te vragen over gids, openingsuren,... voor de volgende dag. Het plan was om om half 7 te vertrekken om zo dan de zonsopgang te zien. 

Het was al laat en dus gingen we naar onze airbnb, we vonden deze maar niet, 2x verkeerd gereden en geen bordjes met aanwijzingen te zien... Tot toch opeens, eindelijk! Een poort was we door moesten, we reden er voorzichtig door, het was al donker en dus konden we niks goed zien waarheen. Nog 5 poorten verder, vroegen we ons echt af of we wel juist zaten en Cato begon al wat kwaad te worden op de man van de airbnb 🤨 Maar toen kwamen we ineens langs twee zebra's en alles was meteen vergeten en vergeven!

Heel leuk plekje om te verblijven, maar we vonden het jammer dat we het niet lang konden zien in het licht, dus vroegen we aan onze gids van Addo of 10u voor hem ook oké was. Zo konden we wat langer genieten en ook iets langer slapen   😉. We aten spaghetti, speelden uno en gingen vrij vroeg slapen, ook al hadden we niet veel gedaan, toch waren we kapot.

Zondag

Tegen 8u werd ik wakker en stond ik rustig op, met een prachtig uitzicht konden we ontbijten. Zalig die rust en stilte, even weg uit PE! 

We ruimden op, deden nog vlug de afwas en vertrokken naar Addo, eindelijk! Ik keek er enorm naar uit 😀

Over Addo schrijf ik niks, de foto's zeggen meer dan genoeg... WAUW! ❤

Om 18u sloot het park, wij waren er net op tijd uit, oeps! We gingen eten in de beershack en brachten daarna de auto terug want we waren allemaal echt moe ook al hadden we gewoon een hele dag gezeten. 

Week 5 (12/08-18/08)

Maandag

's Ochtends moesten we jammer genoeg afscheid nemen van Lies en Tim . We ontbeten nog samen en dan moesten wij (Hanne en ik) vertrekken naar stage, hun vlucht was om half 1. Het viel me vrij zwaar, ik kon goed met hen babbelen, ze waren er altijd voor mij en het was ook gewoon leuk om verhalen te horen aan tafel en te horen hoe hun dag was geweest. Ik ga ze enorm missen! Maar Lies stuurde mij een superlief berichtje wat me wel echt goed deed.

Connie vertelde mij dat als alles goed verliep, ik normaal 's avonds van kamer kon wisselen, wat wel een fijne verrassing was! Mijn eigen kamer met wat tijd alleen 🙂

We kwamen aan op stage en natuurlijk werden we aangestaard vanwege onze vlechten! 😋 Maar we kregen leuke complimentjes en het fijne was: de kinderen komen niet meer aan ons haar!!! 

- ontbijt

- opwarming

- educare

Tijdens educare had ik een fijne babbel met Noma, een vrijwilligster, over hoe ik me voelde en dat ik mezelf vaak teveel vergelijk. Ze vertelde dat ik goed bezig was en dat ik gewoon mezelf moest zijn, dat deed me echt goed.

- kleuren

- middagdutje

Ik ging tijdens de middag bij de dames in de keuken zitten, maar zij waren al snel klaar met eten waardoor ik alleen zat. Het was niet zo erg, want tussen Hanne en mij hing er even een raar sfeertje omdat we niks meer te vertellen hadden tegen elkaar. 

Erna ging ik wel terug bij Hanne en Noor staan en toen kwam Mark er ook bij staan, vanaf nu mogen wij elke dinsdag en donderdag een 'knutselwerkje' bedenken om te doen met de kinderen. Zodat het niet elke week, iedere dag een halfuur kleuren is! Dit vond ik wel fijn, we willen het ook graag houden in het thema dat ze bezig zijn, wat nu transport is. Dus als er ideeën zijn, let me know 😉

Met Mark kon ik ook nog even praten over de training die ik volgende week (22 en 23 augustus) samen met Jill zal volgen. Train the trainer heet het en het zou me echt vooruit helpen denk ik. Ook kon ik met hem even praten over mijn gevoel en het vergelijken met anderen, enzovoort.

- workshop

's Avonds aan tafel was het wat raar en stiller dan normaal... Hier moeten we allemaal nog aan wennen. Gelukkig kwam Jill om 18u, die altijd weer leven in de brouwerij krijgt 😋

Dinsdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

Tijdens snacktime kwam T. naar mij, een verlegen stille jongen die ik niet vaak zag lachen. Hij kwam echt heel dichtbij me staan met zijn handje langs mijn been, hij pakte af en toe ook mijn hand vast. Ik nam hem bij zijn hand en liet hem rondjes draaien, hij vond dit geweldig en er was een geweldige lach op zijn gezicht. Voor de rest van de pauze bleef hij ook bij mij staan en wilde hij telkens opnieuw rondjes draaien! ❤

Mark vroeg ons onlangs om elke dinsdag en donderdag craftings te doen, eens iets anders al kleuren dan. Dit was ook al de bedoeling voor deze dinsdag dus had Hanne iets bedacht. Een  fiets knutselen met pipe cleaner/pijpreiniger/chenillestam. Dit was erg leuk, het was even zoeken hoe we iedereen konden helpen, maar het is uiteindelijk best goed gelukt! Donderdag is het mijn beurt, maar dan iets met een vliegtuig. 

- middagdutje 

Hierna vertelde Zameka ons dat ze weg moest, dus ze de workshop niet kon doen en het dus aan ons overliet. Euh wat??? Dit was voor mij zeer moeilijk, voor een grote groep moeten praten en dan nog zonder voorbereiding... Gelukkig waren we met drie en hadden we nog twee uur voordat de workshop begon. Zo hebben we er toch iets van kunnen maken, niet perfect maar het was ook nog maar onze eerste keer! Ik heb niet zo veel gezegd, het lukte echt nog niet goed, ik wil het zeker nog doen maar dan wel als ik het meer op voorhand weet. Volgende week ga ik samen met Jill voor twee dagen een training volgen en ik hoop dat dit me ook vooruit zal helpen! Ben er eigenlijk best wel van overtuigd 🤩

's Avonds nam ik wat tijd voor mezelf in mijn eigen (!) kamer, blog schrijven, schoolwerk,... 

Woensdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

Ik liet mijn idee voor crafting nog een laatste keer zien aan Sekiwe, ze vond het leuk. Dus begon ik al met voorbereidingen en vroeg aan Tosama om de afbeelding van het vliegtuig 25x af te printen.

- kleuren

Dit ging niet echt vlot aan mijn tafel, ik had vier kinderen maar ze waren constant op elkaar blad aan het kleuren, in de wasco's aan het bijten, onder tafel aan het kruipen,... Als ik boos werd, en 'stop' zei, lachten ze me gewoon uit. Dus heb ik ze een paar keer bij de arm genomen en terug op hun stoel gezet met wat kracht, toen was het terug even oké. Na een tijd waren 3 van de 4 kinderen klaar met kleuren en kon de laatste ineens wel de aandacht erbij houden en mooi kleuren.

- middagdutje

De afbeeldingen van het vliegtuig waren geprint en dus probeerde ik mijn idee uit: de handjes met verf te bedekken en zo zelf de vleugels laten maken, de rest van het vliegtuig mochten ze dan inkleuren. Het was vrij goed gelukt en ik ging naar Sekiwe, ze vond het super maar toch niet helemaal want ze wilde graag iets anders, ik moest iets anders bedenken. Maar daar stond ik dus wel met mijn 25 kopietjes... Uiteindelijk kwam ik op het idee om een vliegtuigje te maken uit wasknijpers. Sekiwe vond dit geweldig en wilde dit echt doen maar het materiaal had ze niet. 

Na het middagdutje besprak ik met Mark mijn stagewerkplan en erna bespraken Hanne en ik samen met Mahbele wat we de volgende dag gingen doen tijdens de workshop. Wij dachten 'hij zal dingen in zijn hoofd hebben en we kunnen hem wat helpen', nope... Zijn eerste vraag was 'oké wat willen jullie morgen doen?' Euhm... Na wat denken, kwamen we op het onderwerp  pesten en cyberpesten, dit mochten we dan ook helemaal alleen voorbereiden thuis en Mahbele ging er wel bij zijn de volgende dag voor 'support'.

In de namiddag was het nog tutoring, huiswerkbegeleiding. Ik hielp eerst een jongen met taal, hij moest de zinnen verbeteren: waar een hoofdletter, waar een leesteken,... Hij was superdankbaar dat ik hem geholpen had, dat was zo fijn! Daarna hielp ik een andere jongen met wiskunde, hem heb ik een trucje kunnen aanleren waardoor het ineens erg vlot ging en ik zag hem gewoon stralen. Hem heb ik jammer genoeg niet helemaal kunnen helpen, want Gordon was er om ons op te halen.

Na stage gingen we naar de winkel om het materiaal voor de crafting aan te  kopen, we gaan dit niet elke keer doen natuurlijk. Ik kocht een zak wasknijpers, lijm, 3  potjes verf, penselen en stokjes voor de vleugels. 

Toen we thuiskwamen waren Gordon & Connie in alle staten omdat er ineens nog gasten kwamen voor het appartementje dat ze verhuren. Ze moesten dus nog alles vlug in orde zetten en Connie had geen tijd gehad om eten te maken. Hierdoor aten we chinees 😀 en met een vol buikje bereidden we de workshop voor over pesten en cyberpesten!

Donderdag

Opgestaan met stress. Waarom? Ik had het knutselwerkje thuis al gemaakt als voorbeeld maar voelde me niet voorbereid genoeg. Ook was er in de namiddag de workshop die wij moesten doen, voor een groep praten oh-ow. 

- ontbijt

- opwarming

- educare

En toen was het zo ver, ik mocht mijn idee uitvoeren met de kleuters: een vliegtuigje maken van een wasknijper en stokjes + de wasknijper verven. Het ging niet zo goed vond ik, ik wilde het in twee groepen doen want er waren 20 kinderen. Dus één groep kon de wasknijper verven, de andere moest wachten, dan wisselden ze om en kon de eerste groep doorschuiven naar het lijmen van de stokjes op de wasknijper enzovoort. Maar het wachten duurde te lang, het lijmen lukte niet met de lijm die ze hadden (gelukkig had ik zelf een lijm gekocht voor moest dit gebeuren, maar dit wilde wel zeggen dat ik kind per kind moest gaan helpen, wat dus ook veel tijd in beslag nam) en ik voelde me beoordeeld/veroordeeld door de vrijwilligers. Maar in het uurtje dat ze voorzien hadden, zijn we wel klaar geraakt. Erna kwam Mark vragen hoe het ging en ik vertelde dat ik het niet zo goed vond, toen ruimde ik de spullen op. Wanneer ik mijn lijm wou weg steken, kwam Mark opnieuw naar me toe en vroeg 'are you okay?', en toen kwamen ineens de tranen. Hij nam me mee binnen in de bureau en liet me uithuilen, rustig worden, vertellen,... Het hielp echt wel, het praten voor een groep kwam ook ter sprake en opnieuw kwamen daar de tranen. Ik dacht dat ik over de slechte ervaringen van leerkracht lager onderwijs was, maar blijkbaar toch nog niet helemaal. Mark stelde me gerust en zei dat ik het wel zal leren en dat het goed kwam. Dat deed me deugd. Volgens mij moesten de tranen er gewoon nog een keer uit, want het is niet normaal dat ik in de vijf weken hier enkel de eerste dag gehuild heb, het is hier zwaar en het moet er soms gewoon uit.

In de namiddag was er de workshop, maar voordat die startte, was er een miscommunicatie. Mahbele was kwaad door een sms die hij gekregen had van Mark, eerst leek het alsof hij kwaad was op ons maar dat was niet zo. Nondo kwam erbij en zei dat alles begint met communicatie (wat we natuurlijk wel wisten en zo goed mogelijk probeerde te doen), ook zij leek kwaad. Maar uiteindelijk was niemand kwaad op ons en hebben we het goed gedaan. De workshop verliep vlot en op die moment voelde ik me ook terug op mijn plaats in het centrum. 

's Avonds bakte Connie pannenkoeken als dessert, het is fijn om maar met twee studenten te zijn, we kunnen de rust best gebruiken.

Vrijdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- kleuren

- film in verband met transport: planes

- middagdutje

Mark kwam toen aan in het centrum en we hielden een meeting met Nondo, Zameka en mama Christien + wij drie (Hanne, Noor en ik). We hadden het over wat we allemaal van ons verwacht werd, wat we mochten doen,...: helpen waar kan bij educare en bij de workshops in de namiddag, Hanne en ik mogen binnenkort hopelijk mee op huisbezoek (maar Nondo is hier bang voor, ze durft niet goed met ons over de straten lopen in de sloppenwijk), Hanne en ik gaan lesjes ontwerpen rond goed gedrag en ik ga volgende week samen met Jill (sociaal werker) naar train the trainer. Maar we kregen niet het gevoel dat ze het echt begrepen dus we zullen zien! 

Hierna hadden we een rustig namiddagje thuis, even verdiende rust! Connie bakte frietjes en ik kreeg nog een berichtje van Mark met de vraag hoe ik me vandaag voelde, het ging echt al een stuk beter! En zoals Connie het zegt: "je moet nie worry nie!"

Week 4 weekend

Vrijdag

Omdat 9 juli een verlofdag was, hadden wij een extra dag weekend en stonden we al vroeg op om te vertrekken naar Jeffrey's bay. Ook Emmanuel was wakker want die vertrok op weg naar zijn avontuur in Kaapstad. Normaal gezien ging hij na zijn vier weken Ubomi terug naar huis, maar de plannen zijn veranderd, Jill gaf hem het idee om in Kaapstad te gaan werken en daar te verblijven. Zijn terugvlucht naar België ligt dus nog totaal niet vast.

Nadat Ema'tje vertrokken was, gingen wij de auto halen die we gehuurd hadden en reden we door naar Oudenbosch farm stall, dit had Gordon ons aangeraden en daar hebben we dan ook geluncht. Hele mooie plek en fijn, tijdens het eten lag er wel een kat languit op tafel 😋.

Toen reden we door naar Aston bay (ook ik reed voor de eerste keer een klein stukje!), waar we een airbnb gehuurd hadden: heel gezellig en ik kon nog eens slapen in een tweepersoonsbed: zalig!

's Avonds gingen we eten bij 'de viswijf', we vonden dit een grappige naam, het was zeker de moeite waard want we hebben daar erg lekker gegeten! 

Zaterdag

We sliepen uit en gingen erna ontbijten bij Nina's. Negen euro voor een omelet met spek en tomaat + spiegelei met spek en brood + twee grote glazen vers geperst fruitsap + capuccino, we schrikken er nog steeds van wat je hier soms kan krijgen voor zo weinig geld, maar dat is natuurlijk soms ook wel gevaarlijk!

Na het ontbijt hebben we wat rondgewandeld in Jeffrey's bay, wat winkels binnengaan,... 

Als snack aten we wafels, hier stond bij dat het met belgische chocolade was, maar de ober vertelde ons dat hij zelf niet eens wist of het wel echt zo was.

We waren toen wat dik gegeten dus gingen we op het strand zitten, in de zon, kijken naar de surfers.

Hierdoor kregen we zin in ons wijntje en dus gingen we terug naar huis om dit te halen. We wandelden terug naar het strand en gingen gezellig op een handdoek zitten: glaasje wijn, chipsje en uno.

's Avonds gingen we opnieuw eten bij Nina's, echt een leuk plekje!

Zondag

We moesten iets vroeger opstaan dan de vorige dag want om 10u moesten we uit de kamer. Het was een superlieve vrouw en een heel leuk verblijfje! 

Bij Mugg&Bean gingen we ontbijten, Hanne en ik hadden niet echt iets te vertellen tegen elkaar, wat logisch is na vier weken altijd bij elkaar te zijn. We wisten alles al en dus aten we gewoon in stilte, het voelde wel wat ongemakkelijk aan omdat we daardoor beiden slecht gezind leken op elkaar.

Voor mij persoonlijk was het ook gewoon even te veel, een hele week al samen: zelfde stage, huis, kamer en in het weekend ook nog eens drie dagen. Ik had nood aan tijd voor mezelf.

We besloten een wandeling te maken, want ons echt goed gedaan heeft. Tijdens de wandeling begonnen we opnieuw te praten en was het terug even fijn als ervoor. We vertrokken om half 12, eigenlijk wilden we naar de vuurtoren wandelen  via een pad langs de rotsen van de zee, en van daar een uber terug nemen naar onze auto. Maar raad eens, eenmaal daar aangekomen geen ubers te verkrijgen daar... Dus moesten we het hele stuk terug wandelen, ongeveer 6uur, 5 blaren en veel kniepijn later kwamen we terug aan onze auto rond half 6. Het was 'iets' langer dan verwacht. 😋

Maar het voordeel was, dat we daardoor fysiek even moe werden als dat we mentaal al waren, dus dat deed echt goed.

Ik ben trouwens nog nooit zo blij geweest om mijn slippers te zien 😀 Deze hield ik dan ook de hele weg naar huis aan! 

We hadden 's avonds afgesproken met Cato, zij was pas aangekomen in haar gastgezin en begon maandag met haar stage bij Nikro. Maar in haar gastgezin is zij helemaal alleen en we vroegen haar dus mee om te gaan eten, het was heel fijn! 

Daarna moesten we onze auto nog gaan binnenbrengen, gelukkig was de poort deze keer open want Emmanuel is weg. 😋

Week 4 (5/8-11/8)

Maandag

- ontbijt

- opwarming

- educare

Tijdens dit laatste kwam Mark (mentor) aan in het centrum, ik had een fijne babbel met hem. Hij vertelde me wat er mij/ons nog te wachten staat in Ubomi: we mogen elk (Hanne en ik) vijf kinderen 'kiezen' en daarvan krijgen we dan de gegevens te zien. Hierover mogen we onze eigen case study doen en in samenwerking met Nondo bespreken wat er gedaan kan worden of wat wij denken. Dit gaf me echt superveel motivatie! 

- kleuren

Tijdens de middag speelden we weer uno met Tobela, zoals gewoonlijk! Maar dit is wel altijd fijn, zo leren we hem beter kennen en gaan de 2u en half middagpauze ook sneller voorbij. 

Na de middag voelde Hanne haar niet zo goed, misselijk, warm en dan weer koud,...

In de namiddag was het de workshop en erna kwam Fibhi langs. Zij kwam een aantal jaren geleden zelf naar het centrum, is gaan studeren en is nu leerkracht: ver geschopt dus wauw! Ze vertelde haar verhaal, hoe zij nu de broodwinner is en dus niet wil verhuizen want dan heeft de familie niks meer, hoe ze geleerd heeft in het centrum om respect te tonen, hoe ze altijd wou bijleren,... Het was zo'n mooi verhaal en ze is zo trots op zichzelf, wat echt fantastisch was om te zien!

's Avonds kwam Jill langs, maar deze keer gingen we (Lies, Tim, Emmanuel, Jill en ik) op restaurant: jammie!😋 Omdat het de laatste maandag was met Jill voor Emmanuel, Lies en Tim deden we iets specialer. Het was echt superleuk! 

Dinsdag

's Morgens had ik een tête à tête met Gordon in de auto: Noor was een kijkje nemen op een ander project, Emmanuel kwam later en Hanne was ziek. Dus ook in het centrum kwam ik voor de eerste keer alleen aan in plaats van met vier, een beetje vreemd maar wel eens leuk!

- ontbijt

Er waren erg veel kindjes, waardoor ik dus wel mijn aandacht moest verspreiden omdat ik alleen was: niet simpel!

- opwarming: het dansen vind ik altijd super maar toen was het nog extra leuk, ik was de enige 'andere' en er kwamen dus veel kindjes rond mij staan om te dansen, zo fijn!

- educare 

Tijdens de 'les' kwam Emmanuel mij opeens halen: 'Astrid, kom eens mee!', direct dacht 'oh-ow, wat hebt ge gedaan?' Tobela en hij hadden een rat vermoord met een steen en ze vonden het leuk om dit aan mij te laten zien, hartelijk bedankt! 🤒

Na educare was het tijd om te knippen: ze dingen zoeken die te maken hebben met het ziekenhuis, dit moesten ze doen uit meubelboekjes... Hoe ze dat moesten doen en vinden, geen idee want ook ik vond echt maar dan ook echt niks.

De middag was vrij saai, enkel met Emmanuel kon ik in het nederlands praten maar we hadden al snel niks meer te zeggen. Zameka was haar voorbereiding van haar workshop in de namiddag thuis vergeten, 'gelukkig' want zo kon ik haar wat helpen en ging de middag sneller! Ze was er heel blij mee en bedankte me een aantal keer, ook voor de 'support' tijdens de workshop, terwijl ik daar eigenlijk alleen maar zat te luisteren, maar wel superlief!

Na stage ging ik alleen naar de winkel, Gordon zette mij af en het deed wel goed om eens echt alleen te zijn, ik deed op mijn gemakje de boodschappen en wandelde terug naar huis.

's Avonds na het eten kwam Gordon ineens binnen 'attention everybody': hoe hij dit zei, was hilarisch 😋 maar wat erna kwam minder: zijn auto was kapot en ze hadden er nu dus één in plaats van twee om vijf mensen op verschillende plaatsen af te zetten. Dat ging dus een heel gedoe worden, maar we vonden een regeling. 

Woensdag

Emmanuel blijft langer en moest dus zijn visum regelen, hiervoor moest hij ook naar het ziekenhuis voor een foto van zijn longen. Dit kon enkel woensdagochtend, maar doordat Gordon maar één auto had: zijn bakkie, heeft hij eerst Lies af gezet, dan Emmanuel en Tim opgepikt, Tim afgezet bij zijn project, Emmanuel afgezet aan het ziekenhuis, ons (Hanne, Noor en mij) opgehaald, Emmanuel terug gaan oppikken en dan naar Ubomi: wat een ochtend! Maar wij konden hierdoor wel wat langer slapen 😀. 

We kwamen dus aan wanneer ze al bezig waren met educare. Hier viel me iets op: om de beurt moet er altijd een kindje naar voren komen om een liedje te zingen, het was de beurt aan A., maar zij durfde niet goed. De vrijwilliger sprak Xhosa dus ik begreep het niet, maar erna begonnen de kinderen, zij en de andere vrijwilligers allemaal te lachen, A. lachte niet mee. 

Erna was het tijd om de prentjes van het ziekenhuis (die een begeleidster ondertussen had gevonden) op te plakken. Veel kindjes likten aan de pritt.

Snacktime! Het was een halve banaan, wat ik echt goed vond maar het leek erop dat geen enkel kindje goed wist hoe dit te eten. De schil was er nog rond en ze begonnen er allemaal aan te likken.

- middag

Tegen 13u kwamen er al kinderen aan, ik was ze aan het observeren en er vielen mij twee dingen op: één jongen zijn rits en knoop van zijn broek waren kapot, deze was 'gemaakt' met een veiligheidsspeld. Een ander meisje had een gat in haar trui, dit was 'gemaakt' met een dop van een plastic fles. Dit vind ik allemaal zo wauw, hoe zij oplossingen vinden. 

Het was dan terug tijd voor huistaakbegeleiding, er waren niet zo veel kinderen maar wel veel vrijwilligers waardoor ik eerst niks te doen had. Na een tijdje kwamen er twee meisjes binnen, ik ging meteen bij hen zitten, ze waren 9/10 jaar. Hun huiswerk was wiskunde, ik zat bij één meisje en Tobela bij het andere: wat me opviel bij het meisje bij mij was dat ze nog op haar vingers moest tellen, ook bij bv. 4+7. Maar ik heb haar kunnen helpen en het ging echt vlotter, love huistaakbegeleiding! ❤

Na stage ging ik eindelijk een nieuwe oplader kopen en eens vragen hoeveel het kost, hoe lang het duurt,... Om vlechtjes te laten zetten. Dus misschien binnenkort!

Donderdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

Hierna was het jammer genoeg tijd voor het afscheid'feestje' van Emmanuel 😥. Al het personeel maakte even tijd om erbij te komen zitten, wat ik echt knap vond, ook heeft bijna iedereen iets gezegd tegen Emmanuel. Het waren erg mooie woorden, ik kreeg er tranen van in de ogen en het was nog niet eens tegen mij, dat belooft voor november 😉.

Na stage vroegen we aan Gordon om ons (Hanne en mij) af te zetten aan de kapper en ook Lies kwam tot daar, we gingen vlechtjes laten zetten! Dit duurde 3 (!) uur, maar het was wel de moeite waard, we kregen een groot glas witte wijn en we waren erg blij met de vlechtjes!

Gordon kwam ons terug ophalen want we gingen uiteten, omdat Emmanuel de volgende ochtend vroeg ging vertrekken en Lies en Tim vertrekken maandag. Gordon & Connie nodigden ook Noor uit,  het was een superfijne gezellige avond! Ik ga hen alle drie zo hard missen: Emmanuel was zoals een grote broer, Lies zoals een grote zus en Tim is ook gewoon een topper! Wat ik dus al wist, was dat het afscheid pijnlijk ging worden...

Wat ook pijnlijk was, was het slapen met die vlechten. Geen enkele positie was goed maar uiteindelijk lukte het toch en viel ik goed in slaap! 's Morgens was het dan weer even schrikken wanneer ik in de spiegel keek 😋.

Vrijdag

Verlofdag!

Week 3 weekend

Elundini weekend! Back to the basics.

Vrijdag

Na stage dropte Gordon ons (Emmanuel, Hanne en mij) aan de luchthaven, daar hadden we een auto gehuurd. We moesten wel even wachten want degene achter de balie was niet van de snelste.. 😋 Maar uiteindelijk konden we toch vertrekken met de auto, vlug naar huis om alles in te laden, even naar het toilet te gaan en de rest (Tim en Lies) op te pikken. Om 14u30 vertrokken we dan, op naar Elundini! 

De autorit duurde lang, we waren een stukje verkeerd gereden + het is al snel donker. Daar kwam dan ook nog eens bij dat het heel erg aan het bliksemen was en dat er ineens een koe op de weg stond 😲 Tegen 8 uur 's avonds kwamen we toch eindelijk aan... (het was normaal 3u rijden). We leerden Lieve & Elliot kennen, hebben een typisch Xhosa gerecht gegeten, dronken samen iets en gingen vroeg slapen: in een hutje waarin 10 personen konden. Het was daar even moeilijk voor mij, waarom? Volgens mij gewoon te veel aanpassing op een te korte tijd, ik ondervind hier dat ik het daar wel vaker moeilijk mee heb.

Zaterdag

's Ochtends ging het al een stuk beter! Om half 9 stond ons ontbijt klaar: Xhosa pap, die pas 'lekker' wordt als je er een klontje boter bij doet, genoeg suiker en kaneel. Ik heb het echt geprobeerd en ongeveer de helft op gekregen maar erna lukte het echt niet meer... Rond half 10/10u gingen we ons eigen brood maken! We gingen naar een bewoonster van het dorpje en samen met haar in haar huis maakten we het deeg. Wanneer dit klaar was, deden we een plastic zakje rond onze baby's en legden er genoeg dekens op zodat het warm genoeg werd. Toen gingen we hout sprokkelen en brachten het terug op ons hoofd (of ja dat probeerden we toch 😉). Hierna kregen we een rondleiding in het kleine dorpje, of ja klein? Mijn dorp is niet 'groter' 😋. De gids bracht ons terug naar onze broodjes en we begonnen met ze te bakken, ze roken heerlijk! We namen ze mee naar Lieve en zij had allerlei dingen klaargemaakt om erop te smeren, geweldig! Na de middag was het even siësta, in de zon met zicht op de bergen. Gelukkig hadden we mogen rusten want de namiddag was vermoeiend: we kregen lessen Xhosa. Molo, kunjani? Na de lessen was het al 17u dus wandelden we een stukje hoger om de mooie zonsondergang te kunnen bekijken. Rond 19u werden we verwacht bij de mama van onze gids om te gaan eten. Bij hen binnen, oma (93!) lag op een matras op de grond in de 'living', omdat ze daar het liefste ligt. Ze woonden daar met een stuk of 8 en het was echt confronterend om te zien. 's Avonds leerden we de vosho, een typische danspas en we dronken samen met de andere gasten iets.

Zondag

Een uitgebreid ontbijt stond ons op te wachten om half 9, zalig! Ik was me al mentaal aan het voorbereiden op de pap, maar wauw wat een leuke verrassing. Na dit stevige ontbijt konden we er tegenaan en vertrokken we naar de plaatselijke waterval. Het ging vrij goed, tot het laatste stuk. Dat was echt omhoog klauteren: vasthouden aan bomen,... Mijn hoofd was helemaal rood en ik had het moeilijk met ademen. Maar het was het wel waard want de waterval was supermooi! Daar konden we ook even rusten en dus dronk ik goed en at ik wat zoute nootjes. Toen we 's middags terugkwamen bij Lieve stond er koude pasta klaar, jammie! Daarna moesten we al vertrekken, de autorit was weer een avontuur: geiten op de weg, aapjes langs de kant,...

We kwamen op tijd thuis en dus konden we nog naar de mis om 18u in fathershouse. Vergis je niet, het is geen mis zoals bij ons, het is eerder een soort concert. Je kan filmpjes vinden op facebook, youtube,... Het was echt super om eens mee te maken! Erna gingen we lekker eten bij two olives en moesten we onze auto gaan binnenbrengen. Dit laatste was ook weer een avontuur op zich, het hek was gesloten... Dus konden wij de auto niet binnenbrengen en ook de sleutel niet afgeven. We reden wat rond, op zoek naar een oplossing, vroegen de security wat we moesten doen maar ook zij wist het niet. Gelukkig hadden we Emmanuel bij, die op een gegeven moment uitstapte en de poort gewoon opendeed, held!

Week 3 (29/7-4/8)

Maandag

Omdat zondag zo'n moeilijke dag was, had ik niet echt zin in stage, maar eens daar voelde ik me wel echt op mijn plek. Dus dat is goed en het belangrijkste dacht ik toen.

- ontbijt

- opwarming

- educare: hospital

Na de middag was het weer tijd voor de workshop, met de jongste groep dus er werd terug een verhaal voorgelezen. Op maandag kunnen we dus niet echt veel doen en helpen.

Toen we terug kwamen van stage, ging ik samen met Lies en Tim een wandeling maken. Dit deed echt goed, ik kon mijn hart luchten over alles waar ik mee zat en dat had ik wel even nodig.

's Avonds kwam Jill, we deden een gesprek in groep en dat hielp al maar ik had ook gevraagd om een gesprek alleen te hebben. Daarvoor moest ik wel even wachten want Hanne en Emmanuel wilden dit ook, ik was laatste.

In tussentijd speelde ik uno met Lies en Tim, lakte Tim mijn nagels en kreeg ik een fijn compliment van Emmanuel. Hij zei dat ik in de twee weken dat ik hier nu ben, echt was opengebloeid. 

Toen kon ik naar Jill, daar kon ik opnieuw mijn hart luchten, erna voelde ik me echt veel beter. Ik zei dat ik me niet zo goed voelde in mijn vel omdat ik een introvert ben en dit in België geaccepteerd had maar er hier weer moeite mee heb. Maar ze gaf goede raad en het heeft me echt geholpen.

Dinsdag

Wanneer we iedereen gedag gingen zeggen, zat de vrouw van de keuken aan de kant te huilen. Al de rest was ook stiller dan normaal, dus durfden we niet goed vragen wat er scheelde. Toen kwamen we Thobela tegen en aan hem durfden we het wel vragen, blijkbaar was de vrouw van de keuken een paar minuutjes te laat gekomen 's ochtends en is Nondo uit gevlogen. Zonder te weten wat de reden was dat ze te laat kwam... Want blijkbaar was haar zoon high van de drugs en iedereen aan het slaan + haar andere zoon in twee jaar geleden vermoord. Ook Mark kwam langs om erover te praten.

- ontbijt

Tijdens het ontbijt, vertelde ik mijn ideeën over het thema hospital aan Seki. Ze vond het leuk en ik mocht het ook meteen uitvoeren. Ik had een spelletje: tikkertje, waar je getikt bent, heb je pijn en zo moet je verder spelen. Erna had ik ook nog een dansje: skeleton dance. Ze vonden het leuk en de vrijwilligers waren blij dat het eens iets nieuws was want de kinderen waren heel gefocust. Daarom speelden ze erna nog allemaal nieuwe liedjes af die ze niet kenden, zodat de kinderen stil waren.

- educare 

Erna mochten de kinderen gaan puzzelen, rechtstaand moeten ze dit doen. Want anders zijn ze niet gefocust.

- snacktime

Tijdens snacktime, waren een paar jongens het echt aan het uithangen. Ze klimden de hele tijd op de muur, wat niet mag. Na een tijd was ik het echt beu en ben ik gewoon boos geworden in Nederlands, het hielp wel. Maakt niet uit in welke taal, de gezichtsuitdrukking doet het hem.

Ik had weer de 'leukste' tafel om te kleuren. Er is een kind dat de hele tijd op wasco's bijt, onder de tafels kruipt,... En om dan niet te kunnen uitleggen waarom het niet mag of waarom ik boos word, vind echt moeilijk. Ze lachen me ook vaak gewoon uit, dus ik wil het er graag eens met Seki over hebben hoe wij het kunnen aanpakken.

- middagpauze: uno gespeeld

Op dinsdag zijn de workshops altijd in verband met lifeskills. Het ging over de doelen dat dat de kinderen willen bereiken en over verschillende beroepen. 

Woensdag

Project day! We moesten dus niet naar stage maar mochten, samen met Jill allemaal andere projecten (ook van Amava) gaan bezoeken. Dit vond ik echt superinteressant om eens te zien! 

1. Nksoninathi

Dit is een centrum waar slechtziende kinderen opgevangen worden. Ook sommige van de ouders zijn slechtziend of volledig blind, zij kunnen op de eerste verdieping workshops naaien en stikken volgen. Ze zijn nu bezig met allerlei dingen te maken met de stoffen en binnenkort kunnen deze dan ook via de site van Nkosinathi gekocht worden. Wat me bij deze organisatie het meeste bijgebleven is, is het ene kindje in de hoek. Hij was terminaal ziek en hij kan nog amper bewegen. De jongen lag daar te slapen met zijn ogen open en heeft nog maar ongeveer een jaar te leven. De mama van de jongen helpt in het centrum en ik vond het zo straf om te zien hoe zij dat allemaal doet terwijl ze weet dat haar eigen kind niet meer lang te leven heeft, respect.

2. Vistarus

Vistarus is een groot opvangcentrum voor mensen met een zwaar verleden: verslaafd aan drugs, alcohol, dakloos,... Zij kunnen dan binnenkomen, programma's volgen om af te kicken en krijgen een dak boven hun hoofd. Binnen het centrum zijn er ook verschillende 'jobs' die ze kunnen doen: vb. plastic sorteren, banken maken in hout,... Wanneer ze echt terug op het goede pad geraken, kunnen ze buiten het centrum een job zoeken en een woning huren binnen het centrum. Dit is de stap voordat ze volledig terug naar buiten gaan, om te leren omgaan met de inkomsten die ze dan krijgen en niet uit te geven aan drugs/alcohol/... 

3. Human Dignity Centre

Dit centrum is eigenlijk gelijkaardig aan Ubomi, maar dan met een tuin, verschillende klassen,... Ik dacht op deze plek 'wauw, wat hebben ze hier allemaal. Ze hebben hier zoveel meer', maar uiteindelijk is het ook nog altijd in een sloppenwijk dus het is echt niet beter, ze hebben het even moeilijk.

4. Zanethemba

Hier wordt er gezorgd voor verwaarloosde baby's, peuters, kleuters (tot 6j). Daar was net een jongetje binnen gekomen van één week oud (1 WEEK!). Zijn moeder wou hem niet meer... Achteraf kregen we te horen dat diezelfde moeder al vijf andere kinderen heeft en daar ook niet naar om kijkt... Wat me ook is bijgebleven, is één meisje, zij kwam direct naar ons gelopen en zei 'look at my hair!', ze was zo fier! Ook wou ze dat iedereen haar eens opgepakt had. Zo veel vertrouwen in mensen dat ze nog nooit had gezien. 

5. The white lodge

Dit is een opvangcentrum voor dakloze mannen. We mochten ook boven gaan kijken, daar lagen in één kamer een stuk of vijf mannen samen. En wij soms al klagen als we voor één dag een kamer moeten delen met één iemand... 

Na al deze projecten te zien, ben ik toch heel erg blij dat ik 4 maanden in Ubomi mag zijn. Er waren nog andere plaatsen die me leuk en interessant leken maar toch. 

Donderdag

- ontbijt

- opwarming

Bij het laatste liedje hiervan, waren een aantal jongens echt stout. Hanne had hen al een paar keer proberen stoppen maar het lukte niet, tot Zameka kwam. Ze nam een aantal (random?) kinderen en sloeg hen hard op de handjes. Hanne en ik schrokken er wel even van, ook vooral omdat er kinderen waren die gestraft werden maar er helemaal niks mee te maken hadden.

- educare

Tijdens de middag was het redelijk saai, ook kwamen er amper kinderen voor het programma van de namiddag. Dit vonden we vreemd, tegen 14u waren er nog maar vier jongens, normaal is er dan al een hele groep. Blijkbaar hadden ze met school een soort sportdag, daarom ging het programma uiteindelijk niet door. Want met vier kinderen konden we niet veel doen. In de plaats daarvan legde Alma (de vrouw van Mark) ons uit welke thema's aan bod komen of zouden moeten komen tijdens het programma van de backpackers. Vb. eigen lichaam, relaties, sociale media,... Ook vertelde Alma dat Hanne en ik hiermee mogen helpen en na een tijd ook alleen mogen geven.

We konden iets vroeger naar huis en gingen meteen naar de winkel om de inkopen te doen voor het elundini weekend. Erna pakten we al in want vrijdag na stage zullen we ons al genoeg moeten haasten.

Vrijdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

Tijdens de middagpauze was het de workshop van Emmanuel. Hanne en ik bleven ondertussen bij de kinderen.

Op naar Elundini weekend!

Week 2 weekend

Zaterdag

Normaal gingen we samen met z'n vijven (Lies, Tim, Emmanuel, Hanne en ik) en Jill (sociaal werker) een township tour doen maar dit ging niet door. Dit vertelde Connie 's morgens toen ik haar tegenkwam, ze zei dat ze naar een marktje ging en dat we mochten meegaan. Dit deden we ook, in België zou het eigenlijk een klein festival zijn, met foodtrucks, muziek, spelletjes,... Maar Connie noemde het dus een marktje. Het was leuk om toch iets te doen, erna gingen we (Hanne en ik) naar het strand. Daar keken we eerst wat rond, er stonden verschillende mensen met zelfgemaakte dingen: armbandjes, houten dieren,... Aan Kings Beach aten we 's middags (en dronken we wat alcohol 😉) in een tof restaurantje waar we buiten konden zitten met uitzicht op de zee, supermooi! Nadat ons eten wat gezakt was, wandelden we van Kings Beach naar Summerstrand (niet zo ver), maar aan Summerstrand was het echt heel erg druk dus dat vonden we minder. Daarom wandelden we al snel terug naar Kings Beach, waar we op het strand gingen liggen in de zon, zalig! We deden allebei een klein dutje en wanneer we wakker werden, was het al heel wat afgekoeld. Dus gingen we terug naar de 'dijk', waar we een uber namen naar beeryard. Dit is een fijne plek waar je iets kan gaan drinken/eten, er is zelfs live muziek. Daar zaten we een hele tijd, dat deed echt wel goed.

Zondag

Zondag werd ik wakker met redelijk veel heimwee voor de eerste keer sinds de allereerste dag hier. Ik had in niet veel zin, misschien was het omdat er bij mijn oma een etentje was en ik er niet kon bij zijn, ik weet het niet goed. Connie & Gordon gingen naar een park en vroegen of we meegingen, Hanne ging mee maar ik bleef thuis. Voor de eerste keer het huis voor mij alleen, dit deed me echt wel eens goed, rust en stilte, even op mezelf. Ook al had ik heimwee, het deed toch wel deugd want ik ben niet meer alleen geweest sinds 11 juli. Vanaf maandag ben ik terug bezig met stage, dus ik hoop dat het dan betert. De weken en weekenden mogen van mij iets sneller gaan, maar dat gaat sowieso nog komen eens we het hier helemaal gewoon zijn en we er echt in zitten. In de namiddag gingen Hanne en ik samen met Connie mee naar de winkel zodat we onze boodschappen voor onze lunch in de week konden doen. Daarna bakte Connie pannenkoeken! Of beter gezegd, Connie kocht de mix en wij maakten ze 😀

Week 2 (22/07-28/07)

Maandag

Met wat minder zin als vorige week (door de gebeurtenis), begonnen we er weer aan! 's Morgens startte het zoals gewoonlijk met het ontbijt dus konden we er rustig inkomen, want dan valt er nog niet veel te doen/helpen. Hierna was het tijd om wat op te warmen, met raad eens? Dansen!!! wild Dan gingen we buiten zitten voor Educare, het was erg mooi weer. Toen was het tijd voor de snack, chips, wat confronterend is om te zien is dat het steeds dingen zijn die over datum zijn die de kinderen krijgen. En toen gingen we terug kleuren, nu thema vuur. Tijdens het kleuren kreeg ik het idee om misschien eens iets met stempelen voor te stellen in plaats van altijd het kleuren met wasco's. Het hoeft niet duur te zijn, gewoon wc-rolletjes bijhouden en we hebben al een stempel! Dit schreef ik op, want natuurlijk kan ik dit nu nog niet voorstellen, eerst verder kijken hoe zij het doen en nog meer vertrouwen winnen. Tijdens het middagdutje van de kleuters, kwam er een nieuwe vrijwilligster aan: Eleonore (Noor). Ze komt van Nederland en blijft bijna even lang in Ubomi als Hanne en mij, ze vertrekt een week eerder. We zaten tijdens de middag samen, leerden elkaar wat kennen. Noors mama was er ook bij want ze hebben voor het vrijwilligerswerk een week gereisd. Er werd ons ook gevraagd om te helpen met een workshop voor te bereiden, samen met Zameka (Zami), dus dit deden we met alle plezier! We kregen ook een klein huiswerkje mee, 10 vragen voorbereiden die we konden gebruiken voor 'over de streep'. Persoonlijk vond ik dit een moeilijke, hoe goed kennen de kinderen elkaar? Hoe voelen ze zich in het centrum? Wat willen ze vertellen en wat niet? ... Op maandag zijn het altijd de jongsten in de namiddag en wordt er een verhaal voorgelezen waarnaar ze goed moeten luisteren en erna vragen over beantwoorden.

Dinsdag

- ontbijt

Dit gebeurt elke dag ongeveer hetzelfde dus ik veronderstel dat dat niet zo leuk is om te lezen tonqueout daarom zal ik het vanaf nu doen zoals hierboven! We waren héél misschien vergeten om de 10 vragen voor over de streep voor te bereiden... Dus we staken even de koppen bij elkaar (met 4 dus dit ging wel snel) en kregen zo 10 mooie vragen. Toch waren er vragen bij die ik niet helemaal oké vond, niet elk kind is even open en niet elk kind wil dingen delen. Maar iedereen moet en ik kan me voorstellen dat dit voor sommige kinderen echt niet gemakkelijk is, ik stel me vaak in hun plaats en denk 'wauw dat zou ik echt niet durven' of 'dat zou ik zelf ook niet leuk vinden'. - dansen Om op te warmen was het ook zoals gewoonlijk weer dansen, dus dit zal ik net zoals bij het ontbijt de volgende keren zo vermelden. - educare Ook dit gebeurt elke dag, maar wel met verschillende thema's, deze keer ging het over voedsel. Dan was het weer tijd voor de snack, chips, net zoals maandag. Tijdens dit momentje nam ik een paar foto's van de kinderen, omdat het echt wel confronterend is om te zien hoe blij ze zijn met de chips en hoe ze sommige dingen zelfs van de grond eten. Maar er was één meisje die écht wel hield van poseren biggrin Toen begon de activiteit, ik dacht terug kleuren maar deze keer niet. Ze gingen winterkleren en -voedsel uitknippen uit magazines, ik dacht eerst: 'leuk, eens iets anders!' Maar toen moest ik helpen met de kleinsten en begon ik er beter over na te denken, eigenlijk konden maar een paar kinderen het echt goed en de rest wist niet wat te doen, wat er verwacht werd. Dus dit duurde wel wat lang omdat ik de kinderen steeds stil moest krijgen, maar ze begrijpen meestal niet wat ik zeg omdat ze echt nog wel klein zijn en lachen er soms zelfs mee. Daar heb ik ondertussen wel wat op gevonden, gewoon 'stop' zeggen en echt boos kijken. Werkt meestal wel. wink En ook ken ik 'jima/yeka', wat wacht/stopt betekent. - middagdutje Tijdens de middag kreeg ik de 'kapper' aan huis. Ze vinden mijn haar hier zo geweldig, niet normaal! Elke dag wordt het wel meerdere keren aangeraakt, ondertussen ben ik er dus ook al wel aan gewend. smile In de namiddag ging de workshop over je zelfbeeld, hierbij mochten wij ook onze vragen voorlezen bij over de streep. Confronterend om te zien: bij de vraag 'have you ever been made fun of?', kwamen zo goed als alle kinderen naar voren... En bij 'did you know that you are special?', namen er maar enkele kinderen een stap. Daarom vond ik het wel goed dat we met die laatste geëindigd zijn, want zo konden we hen zeggen dat ze allemaal speciaal zijn, er allemaal toe doen, allemaal prachtige mensen zijn met een hart van goud. 's Avonds wilden er een paar naar een café gaan, maar het was hele harde wind en koud dus besloten we er thuis een karaoke-avond van te maken! Hi-la-risch! De twee jongens waren overdreven hoog aan het zingen, echt geweldig! Connie & Gordon bleven ook bewust uit de living daardoor 😀

Woensdag

Blijkbaar deed ik rare dingen in mijn slaap, Hanne vertelde me 's morgens dat ze in de kamer kwam (ik sliep al maar zij ging nog bellen) en ik zei 'yow', daarop zei ze 'oh sorry, wou je niet wakker maken', en ik heb geantwoord 'ah nee je hebt me niet wakker gemaakt' en ben erna terug gaan slapen. Ik wist hier NIETS van, heel gek!!! Wel grappig dat ik dit deed maar zelf wist ik dit niet dus ik heb er de hele ochtend over zitten denken 😋

- ontbijt

- educare + kleuters plakten de afbeeldingen van de winterkleren en -voedsel op.

Om 10u was er een meeting met de community over de gebeurtenis van afgelopen donderdag. Ze hadden ouders, grootouders, vrienden,... uitgenodigd en de politie was ook aanwezig. Jammer genoeg kwam er door het slechte weer (gietende regen) niet zo veel volk. De meeting startte uiteindelijk toch om 10u40 😋 en om 11u30 kwamen er nog steeds mensen binnen, wel grappig om te zien: zonder schaamte bijna twee uur te laat, veel leuker als in België: daar zou iedereen al vies kijken! Tijdens de lange middagpauze speelden we terug uno en saboteur met Tobela, deze keer kwam er ook nog domino bij, tof! Ook leerde ik de kinderen van de huistaakbegeleiding al wat beter kennen en nam ik wat selfies met hen, vinden ze echt geweldig! Natuurlijk werd mijn haar daar ook weer bij aangeraakt maar ben ik al gewoon. 😋 Op woensdag is het dus normaal huistaakbegeleiding maar die keer niet want er waren twee mensen van Brazilië op bezoek. Zij kwamen zichzelf voorstellen, portugese woordjes aanleren en spelletjes spelen. Dit laatste was eigenlijk zoals levende pictionary: er waren 5 groepen en er moest telkens per groep 1 kind naar voren, dan gaf de braziliaanse man een woord dat dat kind moest proberen uitbeelden. De groep waarbij het kind hoorde, moest dan raden wat het was. Tijdens dat spel zat er jongen heel dicht bij mij, hij leunde ook tegen mij en kwam steeds dichter. Op een moment ging ik anders zitten en hij kwam tussen mijn benen zitten. Het was een fijn moment, toen kwam Mark (mentor) opeens naar mij en vertelde wat er ooit met de jongen was gebeurd. Blijkbaar was hij niet zo heel lang geleden bijna dood, ze hebben hem gevonden op de straten, ondervoed en zijn met hem naar het ziekenhuis gegaan. Nu is hij gezond, gelukkig... Dat kwam toch wel even binnen, de jongen zat op mijn schoot en ik vond het gewoon fijn en dacht er niet bij na, totdat Mark me zoiets vertelde. In de auto naar huis, vertelde Gordon over zijn geloof. Het is echt zo mooi om te luisteren naar hem als hij zo'n dingen vertelt. Zo eerlijk en open, heel sterk gelovend in God en Jezus.

Donderdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

Erna was het tijd voor de snack, deze keer waren het eens koekjes. Dat vond ik wel leuk, deed me denken aan hoe het in de lagere school bij ons is. Door de dag, praatte Nondo opeens in het Zuid-Afrikaans tegen mij, ze zei: 'hoe gaat het?', wat wel grappig was. We hadden erna een gesprekje over hoe zij is opgegroeid met twee talen en dat niet zo fijn vond. Tijdens de middagpauze speelden we opnieuw uno maar nu met de kinderen die van de groep backpackers (11j-13j) zijn. Dit was ook echt leuk, er zijn wel aantal stiekeme valsspelers bij! 😋 Als opwarming bij de backpackers doen we altijd de cha cha slide, grappig om te zien maar ook supertof om gewoon mee te doen. Erna waren het opnieuw spelletjes, deze keer gelukkig niet in een ajuin bijten! We begonnen met iets simpels, de stoelendans. Hier mocht het personeel niet met meedoen, zodat er genoeg ogen waren om de valsspelers er uit te halen! Toen de winnaar van de stoelendans bekend was, speelden we nog een ander spelletje, iets wat ik nog niet kende maar wel superleuk en grappig was! We moesten een grote kring maken met iedereen erin, één iemand stond in het midden. Deze zocht iemand uit de kring (naar keuze), ging ervoor op de knie en zei: 'honey if you love me, please smile', degene dat nog recht stond, moest dan zeggen: 'honey you know I love you but I can't smile', zonder te lachen natuurlijk. Maps wou het voorbeeld laten zien samen met mij, maar blijkbaar ben ik niet goed in dit spel want ik begon direct te lachen 😋. Daardoor zei Maps tijdens het spel ook steeds tegen de kinderen 'go to Asi, she will smile', en jep dat was ook zo! Het thema van die dag was sociale media. Dit vond ik echt heel erg interessant want de kinderen krijgen er geen lessen over op school maar komen er natuurlijk wel mee in contact. Als opwarmer moesten ze de juiste naam geven bij verschillende apps, ik was best verbaasd want dit lukte vrij goed. Erna moesten ze verdelen in vijf groepen en elke groep kreeg een blad. Hierop stonden verschillende smsjes die je naar iemand kan sturen, de groep moest dan een cirkeltje trekken rond gepast, ongepast of niet zeker. 's Avonds aten we onze eerste braai bij Connie & Gordon, we zaten buiten en het was echt heel gezellig! We bedachten ook de bijnamen Gordie/ mister G & queen C.

Vrijdag

- ontbijt

- opwarming

- educare

- snack

Op vrijdag krijgen de kleuters film in de plaats van kleuren, dat is eens iets anders. En zeker om de week af te sluiten, vond ik dit fijn. We kunnen op vrijdag dus nog niet echt veel doen, Mark (mentor) was in het centrum en vroeg Hanne, Noor en mij om apart op gesprek te komen. We konden vertellen hoe het tot nu toe ging, hoe we ons voelden,... Ik vond het super dat hij hiervoor even de tijd nam. Zo kon ik hem ook vertellen dat ik het moeilijk vind om voor groepen te staan/praten. Mark vroeg of ik dit wilde leren of helemaal niet wilde doen, en dat is me bijgebleven omdat het me zo'n goed gevoel gaf dat ik hierin mocht kiezen en mijn eigen grenzen dus echt wel mag aangeven. Natuurlijk wil ik dit wel leren maar ik heb gewoon wat langer de tijd nodig, hij vond dit helemaal oké. Mark legde ook uit dat we onze eerste evaluatie binnen 6 weken krijgen en vanaf dan om de 2 weken, wat ik goed vind want zo kunnen we echt groeien en dit zelf ook achteraf zien. Na de film deden de kleuters hun dutje en hierna kwamen de ouders hen halen. Vanaf nu gaat Emmanuel elke woensdag- en vrijdagmiddag workshops geven voor het personeel. Vrijdag was zijn eerste en het ging over positiviteit.

Week 1 weekend

Zaterdag

Na zo'n week vonden we dat we het wel verdienden om wat langer geslapen, dus dat deden we ook! Tegen 12 uur waren we uit ons bed geraakt en aangekleed. Hanne en ik hebben toen een aantal mensen gebeld om uit te leggen wat er die week gebeurd was, hen gerust te stellen en om hen gewoon even te zien. Zelf belde ik naar mijn oma en mijn vriend, dat deed wel even deugd. We wilden geen mega-uitstap doen maar toch wel iets dus we besloten te gaan shoppen in Baywest Mall. Supergroot! Eerst gingen we nog middageten (om half drie, maar ssht...) We kochten enkele dingen die we nodig hadden: papieren zakdoekjes, handgel,... Erna gingen we eten, met een groot glas wijn erbij! En dan naar: The Lion King, dit deed ons allebei echt deugd! Heel leuke cinema met geweldige zetels, echt letterlijk zetels. Mals en comfy, je kon helemaal achteruit gaan liggen, ze brachten je popcorn,... Kon niet beter, topavond!

Zondag

We besloten 's morgens mee te gaan met Mark (mentor) naar de kerk, om nog meer over de cultuur te ontdekken. Het was heel mooi, met veel liedjes! Daar begon alles wel even binnen te komen voor ons beiden, dus de voormiddag was niet zo makkelijk. We gingen ook nog naar de shopping mall want het was nog niet zo laat dus dachten we dat we onze inkopen voor onze lunch in de week nog wel konden doen. Fout gedacht, tegen twee uur sloten ze allemaal. Dus aten we daar gewoon iets en wandelden we daarna door naar een andere winkel, die was wel nog open. De wandeling deed ook wel goed, maar ik was nog niet helemaal mezelf, ik had in niet veel zin, was moe en had het even moeilijk. Erna hebben we ons beiden even in bed gelegd, de voormiddag was echt wel moeilijker dan verwacht. Dit deed wel deugd voor mij, even niet hoeven te praten, geen uitdagingen, gewoon liggen en wat filmpjes bekijken. 's Avonds bestelden we pizza, jeej! Wanneer we aan het wachten waren, belde ik nog even mijn andere oma en mijn ouders, was ook heel fijn! Hierna ging het wel terug beter. Wel heel benieuwd naar hoe de volgende week stage zal lopen... Want ik ben me nog steeds aan het aanpassen.

Week 1 (15/07-21/07)

Maandag

Dit was de eerste dag, die staat hierboven helemaal beschreven!

Dinsdag

We vertrokken rond 8u25, Gordon bracht ons en vroeg rond welk uur we zouden klaar zijn, dit wisten we eigenlijk helemaal niet. Maar gelukkig hadden we ondertussen onze simkaart om het hem later te laten weten. 

Wanneer we aankwamen in het Ubomi Obutsha Centre, zaten de kleuters al binnen, de vrijwilligers verdeelden hen in twee groepen (jongste/ouderen), we hielpen met schoenen, jassen, mutsen (jep, 23°,het is hier winter!),... uit te doen. Eerst was de groep met de jongsten aan de beurt, maandelijks worden ze gewogen en gemeten, om te kijken of ze gezond zijn of als ze naar het ziekenhuis moeten. Ook keken ze of hun hart nog in orde was door een lintmeter rond hun arm te doen. Wanneer iedereen klaar was, wat toch wel vrij lang duurde omdat alle schoenen en truien terug aan moesten, was het tijd voor educare. Dit is een soort van klasje waar ze allerlei thema's behandelen, dat is deze week 'winter' (ubusika). De zon scheen dus gingen ze buiten zitten, de vrijwilliger had allerlei spullen: een sjaal, een muts,... Ook hadden ze het over het weer. Toen was het tijd voor hun snack, dit was popcorn. Wanneer dit op was, ging de hele groep naar binnen en mochten ze een kleurplaat (ook met thema winter) inkleuren, aan elke tafel zat een vrijwilliger die voordeed hoe het moest. Het wordt hen ook al van heel jongs af aan aangeleerd om binnen de lijntjes te kleuren en om bepaalde kleuren te gebruiken. was het tijd voor hen om te gaan slapen.

Als de kleuters slapen, is er niet veel te doen, eigenlijk zo goed als niks. Dus dit moeten we nog wat uitzoeken want dat is wel best saai, zeker omdat het bijna 2 uur is dat er niet veel te doen valt. Wij zijn met z'n drieën dan maar lekker in de zon gaan eten (want daar binnen is het echt koud). Ook probeerden we de vrijwilligers wat beter te leren kennen en een beetje van de taal op te pikken, maar dit laatste is echt niet makkelijk! Tijdens de middag heb ik nog mee mogen af'drogen', tussen aanhalingstekens want het was met een kletsnatte handdoek... 

Na de middag, was er een workshop/programma life skills, nu was het met een groep oudere kinderen tot 11 jaar, hieraan hebben we ons ook mogen voorstellen en dat was wel fijn want zij begrijpen en praten ook engels. Het ging over non-verbale communicatie en was dus wel fijn om te volgen, de tijd vloog in de namiddag ook echt voorbij!

Gordon kwam ons halen om 15u30, dus tegen 16u waren we thuis. Na stage heeft iedereen de rust altijd nodig dus gaan we telkens allemaal even naar de kamer, naar de tuin,... Even op onszelf. Tegen 17u30 was het etenstijd en zaten we met z'n allen aan tafel, wat wel fijn was.  

Hanne en ik zijn erna gaan zwemmen, wat wel heel goed deed. Even onze hoofden leegmaken want de dagen zijn echt vermoeiend. Heel de dag wordt er Xhosa gesproken, wat moeilijk te volgen is dus daar moeten we echt al moeite voor doen. Hierbij komen dan nog de activiteiten dus het zwemmen heeft ons beide goed gedaan, erna voelden we ons echt beter. We kijken wel uit naar de volgende dagen, hoe het zal lopen en wat we na verloop van tijd gaan mogen doen!

Woensdag

Wij kwamen zoals steeds aan in het centrum rond 9u. De kleuters waren nog aan het ontbijten, wanneer ze klaar waren mocht ik helpen. Eén vrouw veegt al hun monden af, ik mocht elk kind een beetje vaseline geven, hiermee vegen ze hun handen en gezicht af. Na het ontbijt moeten ze allemaal eens naar het toilet gaan. Om op te warmen voor Educare, zongen we liedjes en deden we allerlei dansjes: 'you are my sunshine', 'jesus is my best friend', en geloof het of niet maar zelfs de kabouterdans deden we! Waarschijnlijk door een andere vrijwilliger/student ooit aangeleerd, maar het was wel geweldig dat plop opeens opstond in de Kwazakele wijk in Zuid-Afrika! 

Na deze opwarming was het tijd voor Educare, onderweg naar buiten was A. de hele tijd aan het vertellen, ik wilde graag weten wat. Gelukkig was er een vrijwilliger in de buurt die het ook gehoord had, zij vertaalde het direct, blijkbaar zei A. dat ze van mij houdt: ❤

Toen was ik echt helemaal klaar voor Educare: thema regen. Vertellen over de ark van Noah, over wat je draagt bij regen, en gelukkig had Hanne haar regenjas bij want de kinderen wisten niet hoe het eruit zag. Dus dit vonden ze wel echt heel fijn. Ook hadden ze een paraplu bij en mochten er een paar kinderen onder gaan staan terwijl iemand water over de paraplu goot. 

Wanneer ze klaar waren met Educare, was het opnieuw tijd om naar het toilet te gaan. Hierna kregen ze een snack, popcorn. En toen was het tijd om te gaan kleuren. Omdat er op woensdag minder vrijwilligers zijn, mochten Hanne en ik nu ook mee aan een tafel gaan zitten. Dit is wel fijn, maar sommige kinderen zijn vrij traag. Ze moeten echt heel de tekening af hebben, voor ze nog even mogen gaan spelen. We moeten het kleuren voordoen, maar niet voor hen doen, ze moeten ook de huidskleur zwart doen. Ze waren ook de hele tijd tegen mij aan het vertellen maar natuurlijk verstond ik er nog niet veel van, na 2/3 dagen... Ik ken ondertussen wel al een paar basic woorden en weet hoe ik met non-verbale communicatie of met gewone geluiden hen iets duidelijk kan maken.

Na het kleuren, was het tijd voor hun middagdutje, op woensdag doen ze dit vroeger wat de kleuters gaan eerder naar huis, omdat ook de scholen vroeger stoppen. Dus hadden wij ongeveer 3u niks te doen, de huistaakbegeleiding begint pas om half 3 en de kleuters sliepen om half 12 dus vanaf dan was er niet veel te doen. Daarom hebben we wat gepraat met vrijwilligers daar. 

Vanaf half 3 was het huistaakbegeleiding, de eerste keer voor ons. En dat is echt niet simpel! Eerst zelf deftig doorhebben wat ze moeten doen en dit dan nog eens in het engels uitleggen aan kinderen die de taal nog maar pas kennen/aan het leren zijn. Ik zat bij een jongen die wiskunde (ai! 😲) moest doen, 24kg + 35,5 kg - 7,5kg, lijkt niet zo moeilijk maar probeer het dan maar eens in het engels uit te leggen aan iemand die het nog niet helemaal begrijpt!

Gordon pikte ons op tegen 15u30, Hanne en ik gingen meteen na stage naar de winkel omdat we anders te moe zouden worden. Meestal gaan we eerst even naar de kamer rusten maar als we dat deden, hadden we geen zin meer dus we gingen direct. Toen we terug thuiskwamen, stond het eten klaar: spaghetti! Danku Lies, zij mocht van Connie koken, een hele eer! 😮 Na het eten speelden we nog wat gezelschapsspelletjes: Dobble en Saboteur: dit laatste was echt leuk en grappig, niemand vertrouwde elkaar nog! We hebben het een aantal keer gespeeld maar rond 21u30 ging iedereen wel naar de kamer, verdiende rust! Of ja, dat dachten we maar daar was ineens die kakkerlak in onze kast... Wij in alle staten (nog erger wanneer we hem niet meer vonden...) maar Gordon had dit duidelijk nog gezien, hij kwam rustig in onze kamer met de spray en zei dat het geen kwaad kon. Dus zijn wij ook maar gaan slapen, waar meneertje kakkerlak is? Geen idee maar hij moet toch niet elke avond op bezoek komen hoor, hoeft echt niet. 

Donderdag

Onze dag in het centrum startte zoals steeds rond 9u, en de kinderen waren dus nog aan het ontbijten. We wisten dat het een speciale dag ging zijn: het was Nelson Mandela Day (verjaardag van Nelson Mandela) dus het ging sowieso drukker zijn dan gewoonlijk.

Na het ontbijt kwam het eerste bezoek eraan, dit was een surprise visit van een school (allemaal blanke kinderen, dat was wel even raar om te zien 😋) , deze waren ook snel weer weg. Hierna kwam er nog een andere school langs, deze bleven wel lang. Het waren kinderen van een school die het centrum wel jaarlijks steunen en ze kwamen op 'daguitstap' om te zien hoe alles werkt bij Ubomi. Eerst deden de kinderen een gebed en erna gingen ze cupcakes maken, dit vond ik een leuk idee maar de uitvoering vond ik persoonlijk niet goed. Ze maakten enkel een cupcake voor 'het arme kind' en ze kwamen naar het centrum kijken maar voor mij kwam het over alsof het een zoo was voor hen. Gelukkig waren de vrijwilligers van het centrum er zelf wel erg blij mee en vonden ze het heel leuk, dat is natuurlijk het belangrijkste! Na de cupcakes maakten de kinderen samen armbandjes voor de kleuters, met de kleuren van de Zuid-Afrikaanse vlag. Dit was wel heel fijn en de kinderen waren er superblij mee en kwamen het ook '-showen aan Hanne en mij. Hierna speelden ze nog wat met verschillende ballen en toen gingen de kinderen van de school terug weg, we namen afscheid en toen was het tijd voor het middagdutje van de kleuters.

Zoals ik eerder al vermeldde, hebben we tijdens de middag ongeveer twee uur vrij. Maar geloof mij, na al die drukte in de voormiddag konden we die echt wel gebruiken! We speelden spelletjes (uno & saboteur) met Tobela (vrijwilliger), dit was echt heel tof! 

Tijdens de middag gebeurde er jammer genoeg een gewapende overval. Er werden computers gestolen en een gsm. Ook de computer waarmee we muziek opzetten voor de kinderen, werd spijtig genoeg gestolen. 

Rond half drie begon het programma van Mabele (wij noemen hem Maps), met 11-13-jarigen. Als ijsbreker deden we de cha cha slide, dit was echt wel fijn! Wij (Hanne, Emmanuel en ik) moesten het vooraan meedoen, Maps deed ook mee. Hierna mochten wij onszelf voorstellen en ik vertelde dat ik graag dans, ineens vroeg iedereen of ik wou dansen voor hen😲 no way! (not yet) 😀 één jongen bleef de hele tijd naast mij staan en bleef me vragen om te dansen haha! Misschien ooit, binnenkort... Hierna was het wedstrijdje dansen tussen twee groepen: jongens - meisjes. Ze stonden in een grote groep en er moest telkens één iemand naar voren komen om freestyle te doen. De stand is gelijk geëindigd, beide groepen waren top! Voor dat het programma startte, had Maps nog een 'leuk' spelletje: allemaal in een kring gaan staan, muziek op, ajuin doorgeven, en wanneer de muziek stopt: bijten! 🤒 Hanne en ik stonden er voor vijf seconden bij en zijn toen subtiel buiten de kring gaan staan 🙃.

Het programma ging over dromen, wat zijn dat en waarom geven sommige mensen hun dromen op? Dit vonden we echt interessant! Ze moesten per groepje vijf redenen bedenken waarom sommige mensen hun dromen opgeven, dit was echt wel confronterend om te zien en triest. De meeste kinderen schreven dingen zoals: door seksueel misbruik, doordat ze de familie moeten helpen, geen geld hebben,... Dus dit vond ik echt erg om te zien, deze kinderen waren 11-13jaar en geven deze antwoorden? Wauw, werd ik even stil van.

Gordon pikte ons op rond vier uur en toen hebben Hanne en ik even met Riet gebeld over het incident tijdens de middag. Erna aten we en om zes uur was Jill er om ook over de dag te praten. 's Avonds belden we met onze ouders om alles te vertellen en uit te leggen. 

Het was eigenlijk een hele fijne dag (voor- en namiddag), jammer dat die zo verpest moest worden tijdens de middag. 

Maar toch nog een beetje goed nieuws: wanneer ik mijn toiletzak wou nemen, vond ik de kakkerlak, Gordon kwam met de spray en RIP kakkerlak. 😙

Vrijdag

Er waren weinig kinderen, door het incident van de donderdag. Tobela vertelde ons dat het op vrijdag altijd rustiger is, het is maar een halve dag. Maar toen dus nog rustiger, we hadden echt niet veel te doen. Er waren maar ongeveer 11 kleuters en te veel personeel voor zo weinig kinderen. Dus we beslisten om het personeel uno & saboteur te leren, echt tof! Zo groeiden we ook wat meer naar elkaar toe, dat was echt heel leuk om samen te doen! En ze praatten onderling soms Xhosa om het beter te begrijpen, maar ondertussen snapten wij soms ook wat ze zeiden, top dus! Rond elf uur was er een meeting met het personeel en alle betrokken mensen (ouders, grootouders,...), om te bespreken wat beter kan. 

Wanneer we thuiskwamen, waren Hanne en ik echt moe. We hebben onze lunch gemaakt en hebben erna een film gekeken. En toen zijn we beide even in bed gaan liggen, de andere vrijwilligers gingen een weekendje weg dus wij zullen twee dagen alleen zijn. Ook wel eens leuk 🙂.

We aten samen met Gordon en Connie en hadden erna een rustig avondje.

SPANNEND!!! Ubomi Obutsha Centre

❤ 

Daar was die eerste dag stage opeens al 😮. Mark (de project director) kwam ons ophalen tegen 8u15 (uiteindelijk was het 8u30, maar oké!) en we gingen eerst samen ontbijten om elkaar beter te leren kennen. En dat is zeker gelukt, wij hebben daar ongeveer drie uur gezeten... Mark gaf heel veel informatie en dit vond ik wel fijn en interessant, zo werden we er niet meteen 'gedropt'. Drie uur was misschien wel iets te lang 😋 we  wilden het nu met onze eigen ogen zien! Dus we reden naar daar, en onderweg gaf Mark ons ook nog info maar dat over wat we allemaal zagen, tof! En toen waren we er, we kwamen aan in de Kwazakele wijk, een sloppenwijk, en de eerste indrukken waren meteen intens. Veel plastic op de weg, kleine huisjes, kinderen op straat,... 

We gingen binnen en Mark stelde ons voor aan iedereen (help, die namen! Gelukkig zijn wij hier vier maanden, maar zelfs dat is misschien niet genoeg 🤨), hij nam ook even de tijd om alle vrijwilligers (iedereen die daar werkt is vrijwilliger: halftijds/voltijds) bij elkaar te roepen zodat wij wat meer over onszelf konden vertellen. Zo kon ik al even vertellen dat ik in het begin altijd wat stiller ben en de tijd nodig heb om me aan te passen en anderen te leren kennen. Dit vond ik fijn, zo wisten ze ook meteen dat ik wel geïnteresseerd ben maar gewoon wat langer nodig heb als sommige anderen. Bij mom Kristien kan je altijd terecht, zij is de oudste (70 of 80 jaar!) die daar is en controleert welke kinderen naar het centrum komen. Elke vrouw die oud genoeg is om je mama te zijn, noem je dus ook gewoon 'mom'. Een andere naam die ik onthouden heb, is mom Nonda, zij doet eigenlijk een beetje het werk achter de schermen, samen met Mark. Maar Mark is vaak niet in het centrum en zij wel. 

Mark legde ons ook uit wat er wanneer allemaal gebeurde. Wij waren er rond de middag, dus toen deden de kleuters net hun dutje (zij slapen eerst en eten erna). Zo konden we wel even op ons gemakje rondkijken en wat praten met de anderen. Ontdekken wie wie was (ook al ben ik dat ondertussen alweer vergeten 🤭). Ik hielp ook met alle broodjes in één grote zak te doen, het centrum krijgt van winkels in de buurt brood dat bijna over datum maar wel nog goed is. Het centrum gebruikt dit dan meteen en geeft het aan de lagereschoolkinderen voor bij hun soep. Ondertussen waren ook de kleuters wakker en we mochten hen bordjes puree brengen. Wanneer ze klaar waren, wachtte ik even af en keek ik rond, ze zongen liedjes, zeiden rijmpjes op,... We leerden ook al een paar woorden (maar vraag me niet deze te herhalen, want oeps! Dit zal nog wel komen 😀) Na een tijdje ben ik bij de kleuters gaan zitten en dit vonden ze duidelijk heel fijn. Vanaf de moment dat ik neerzat, kreeg ik knuffels en werd ik overal aangeraakt, vooral mijn haar, oorbellen en piercings bleken interessant te zijn! Ik vond dit echt fijn, het is leuk om de kinderen al zo snel zo dichtbij te hebben. Na een paar minuten, had ik ook al twee kinderen op mijn schoot! ❤ Mijn naam is wel moeilijk, maar ik vergeef het hen! Voortaan ga ik met plezier door het leven als Aspriet of Asie.

Na hun dutje en het eten, werden de kleuters opgepikt, dus ik bleef daar nog even zitten tot er nog een tweetal kleuters waren, toen ging ik nog even ergens anders kijken. Buiten hoorde ik liedjes, dus dat trok me aan, ze waren spelletjes aan het spelen! Dit was met lagereschoolkinderen (5j - 8j) en ik deed ook gewoon mee, ik verstond niet alles maar het lukte wel! 

Als laatste was er nog een programma voor de kinderen van 5j tot 8j. We deden de vogeltjesdans en er werd ook een boekje voorgelezen, dit allemaal in Xhosa. Maar de vrijwilligers vertaalden het meeste dus dat voelde echt fijn aan, we voelden ons echt welkom daar! Na dit programma gingen alle kinderen weg (met de bus of te voet) en alle vrijwilligers ook, dus wij natuurlijk ook! 

We kwamen thuis rond 16u30/17u en Connie nam ons mee om een simkaart te halen, dit is handig omdat we dan via 3G uber kunnen bestellen, gps kunnen gebruiken, of gewoon om Connie/Gordon te bellen. Hierna hadden we het alle drie wel even nodig om tot rust te komen, Hanne ging naar de kamer, maar Emmanuel en ik brachten nog even onze simkaart in orde. Ik ging ook nog even op bed zitten, maar al snel was het eten klaar. 

Na het eten kwam Jill, zij komt elke maandagavond langs om te zien hoe het bij elk van ons gaat en om ons avontuur mee te kunnen volgen. We kunnen ook altijd terecht bij haar als er iets is, wat echt heel goed aanvoelt! 💋 Jill was er vrij lang dus hierna waren we allemaal (of toch vooral Emmanuel, Hanne en ik omdat het onze eerste dag was) stikkapot. Maar daar was gelukkig Connie met kleine pannenkoekjes, siroop en ijs! Dit aten we nog allemaal samen op en hierna ging ik naar de kamer. Genoeg indrukken en drukte voor één dag, ik had rust nodig. De blog helpt mij om het allemaal wat van me af te schrijven en hopelijk is het ook leuk om te lezen!

Wat ik ondertussen wel al ontdekt heb, is dat ik hier elke dag vroeger en vroeger zal gaan slapen, wat het is hier zwaar maar wel ontzettend leuk! 

Zondag rustdag?

Ja hoor! Wanneer ik op stond, ging ik even buiten een kijkje nemen, Connie & Gordon waren al vertrokken naar de kerk, Hanne zat rustig aan het zwembad in de zon en Emmanuel zat ook buiten. We hebben ontbeten en bleven daarna nog lekker thuis. Hanne en ik deden wat schoolwerk, we schreven al de data voor onze taken op zodat we tijdens al deze drukke dagen hier dat niet vergeten! Erna genoot ik nog wat van de zon en Hanne schreef in haar dagboek, elk van ons even op zichzelf.

Als middageten aten we, raad eens? Pizza!!! 😙 De overschot van de vorige dag was net goed voor onze maagjes opnieuw te vullen. Gordon & Connie waren bij hun dochter uitgenodigd om daar te gaan eten, wanneer zij terug kwamen (in de vroege namiddag dus), vroeg Gordon ons of we naar het Summerstrand wilden, hij zei dat het daar echt mooi was en dit wilden we natuurlijk met onze eigen ogen ontdekken! Dus Gordon dropte ons daar en kwam ons terug halen rond 17u, dan hadden we zo'n dikke twee uur. 

We liepen over de pier en genoten in alle rust van het geluid van de zee en het prachtige uitzicht. 😎 Hierna gingen we een kijkje nemen in boardwalk, dit is eigenlijk een soort van pretpark met wat winkels in, zoiets. Het deed ons alle drie (Hanne, Emmanuel en mij) denken aan Disneyland. 😋 Ook was er een cinema, want Hanne en ik willen graag The Lion King zien, hij komt hier uit 19 juli, dus één van de komende weken zal je hierover zeker meer terug vinden in mijn blog! 

Erna hadden we nog een uurtje, we liepen dus nog wat op de dijk, genietend van de zee (en van de zotten die daarin aan het zwemmen en surfen waren...), we gingen met z'n drieën op een bankje zitten en genoten we van de laatste momenten rust voordat onze stage begint. 

Gordon kwam ons halen rond 17u en wanneer we thuiskwamen, gingen we samen met Connie naar de winkel om onze spullen te halen dat we graag wilden om mee te nemen als lunch. Gek hoe ik de mensen hier zo snel vertrouw,van de ene auto in de andere, met telkens andere chauffeurs. Tim en Lies (ook vrijwilligers) waren in het weekend weg, maar kwamen die avond terug, dus Connie dacht dat het misschien leuk was om samen te gaan eten. Dit vonden wij ook en dus spraken we af, we gingen samen met een uber (soort taxi), oh ja vertelde ik al dat we met vijf zijn en dus eigenlijk niet met een taxi mee kunnen? Maar hier is dat absoluut geen probleem! Emmanuel vooraan, Hanne en ik dicht tegen elkaar en Lies op de schoot van Tim. 😲 Samen gingen we naar beer shack, een leuk plekje, ik kon niet kiezen wat te eten maar gelukkig was er daar een oplossing voor! Drie kleine hamburgers in plaats van één grote, zodat je van alles een beetje kon proeven, geweldig toch! 

Tegen 22u waren we thuis en we gingen allemaal redelijk snel naar onze kamer want ja, in al onze hoofden was het al 'morgen eerste dag stage(/vrijwilligerswerk)!' Dus iedereen ging vroeg slapen, sommigen met wat meer stress dan anderen.

Allereerste dag (12/07)

Rond 9u30 werden we dus wakker en het ontbijt stond al klaar! We gingen eerst even buiten zitten met onze chocomelk en erna gingen we op ons gemakje eten. 

We belden in de voormiddag naar de vliegtuigmaatschappij voor onze bagage, deze zou aankomen tussen 10u-16u dus dat was afwachten...

Daarom wandelden we al even naar het winkelcentrum, dat was ons eerste avontuur al! Blijkbaar is het hier niet nodig om te wachten op het groene licht om over te steken, gewoon doen! 😮

Het shoppen bracht ons twee horloges en een kleine pizza op 😋. Hierna gingen we terug naar huis want we moesten Emmanuel (hij is een vrijwilliger bij Ubomi) gaan ophalen aan de luchthaven, al duimend gingen wij mee in de hoop dat onze bagage er ook zou zijn.

En goed nieuws! We moesten maar een kwartiertje wachten en daar was eindelijk mijn paarse koffer 💋. We gingen terug naar huis, daar konden we rustig uitpakken en andere kleren aandoen! 

's Avonds aten we terug pizza, oeps! Maar deze keer was het wel met een gebedje ervoor, dit was heel fijn om mee te maken. Zo zullen we het elke avond doen en het is leuk dat onze gastouders ons zo betrekken.

 

Onderweg!

Opeens was het 11 juli en de tijd ging enorm snel die dag. Het was al tijd om afscheid te nemen, thuis zei ik dag tegen familie en vrienden, op die moment besefte ik nog niet goed dat ik echt wegging voor 4 maanden 😲. Erna bracht mijn vriend (Dieter) me naar de luchthaven, daar begon de stress toe te nemen... "Nu is het voor echt", dacht ik bij mezelf. Er kwam nog een vriendin dag zeggen en ze had ook een kaartje mee, net zoals anderen, deze had ik allemaal dichtbij mij in mijn handbagage. Wanneer we bij de security aankwamen, moesten we ons laatste afscheid nemen, dit vond ik écht niet makkelijk. Met tranen is het uiteindelijk toch gelukt, ik hield in mijn achterhoofd dat dit was wat ik wel echt wilde doen. En daar gingen we...

We hadden drie vluchten voor de boeg, tijdens de eerste maakte ik al een maatje! Dit was heel fijn om wat te kunnen praten en het hielp mij om nog niet te veel na te denken! 🙂 Tijdens de andere twee vluchten voelde ik me minder, maar gelukkig was het personeel er om mij genoeg kotzakskes te brengen 🤭

Na ongeveer 24u waren we eindelijk aangekomen, maar wel zonder bagage... Deze was achtergebleven in Johannesburg maar zou de dag erna (zaterdag) aankomen. Gordon & Connie (het gastgezin) stonden ons op te wachten en begonnen meteen te praten, ze stelden ons direct gerust. We gingen samen naar ons (voor 4 maanden) huis, Connie wilde nog allerlei maken om te eten maar ze begreep ook wel dat we wilde gaan slapen. Gelukkig gaf zij ons een pyjama want ja, die hadden we natuurlijk ook nog niet...

Die eerste avond was voor mij wel echt moeilijk, ik was natuurlijk doodop, was voor de eerste keer aan het bellen met Dieter en voelde me ook nog niet 100%, ’s avonds kwam alles tesamen en het was gewoon even allemaal teveel. Gelukkig was er Hanne, zij begreep het en steunde mij echt!

Rond 22u zijn wij in slaap gevallen en de eerste nacht was heel goed, want pas rond 9u30 werden we terug wakker 😀

 

Mijn avontuur

Hallo allemaal!

Ik ben Astrid, studente Sociale Readaptatiewetenschappen die haar derdejaarsstage zal lopen in Port Elizabeth, Zuid-Afrika. Vanaf 15 juli t.e.m. 1 november ben ik, samen met een andere studente SRW Hanne, dus te vinden in het Ubomi Obutsha centrum! 😀

Via deze blog wil ik jullie op de hoogte houden van al mijn avonturen daar! 

Helemaal onderaan is er ook de mogelijkheid om te reageren, laat dus maar weten hoe je het vindt want dat is altijd leuk om te lezen!